จะยื่นมือออกไป ต้าซือมิ่งสีทองที่ตามหลังมาก็รวบตัวภรรยาพร้อมเด็กน้อยไปแล้ว“นี่ ยังมีปู่จิ่วของเจ้าด้วย” จิ่วอิงที่เกาะขาของต้าซือมิ่งสีทองทันทีก็ศึกษาการกอดแบบหมึกสายได้อย่างแตกฉานโดยไม่ต้องมีอาจารย์มัน ‘เกาะแกะคน’ เก่งมากเซ่าเฮ่าและคนอื่นๆ ที่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวและรีบหายตัวมาที่นี่ไม่มีใคร ‘ลงเรือ’ ทันเลยสักคน มีเพียงจิ่วอิงที่ทำสำเร็จ ซีหวังหมู่เดือดดาล “ต้องเรียนรู้จากมัน”“นายท่านไม่ได้เรียกพวกเรา ย่อมต้องมีแผนการอย่างอื่น พวกเรารออยู่ในกรมความมืดก็พอ” เซ่าเฮ่าคิดได้ อีกทั้งเขาพบว่าพวกอินหลิวเฟิงเองก็ไม่ได้มา หากจะบอกว่านอนหลับสนิทเกินไป เซ่าเฮ่าไม่เชื่อ ช่วงนี้เขาสังเกตเห็นว่าวิหคทมิฬที่กลับชาติมาเกิดแม้จะบกพร่องไปบ้าง แต่ยังคงฉลาดเกินคน ในเมื่อเขาหลับอย่างสบายใจได้ ย่อมไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงอะไร หรือไม่ก็ไม่มีธุระที่พวกเขาช่วยได้
“เช่นนั้นก็แยกย้ายกันเถอะ” อิงหลงครุ่นคิด หากจะไล่ตามไปย่อมตามไม่ทันและยังทำให้พลัดหลงกันง่าย อยู่เฉยๆ ดีกว่าเทพอัสนีและเม่ยเอ๋อร์ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่เห็นด้วย ซีหวังหมู่สบถด่าจิ่วอิงไม่หยุด จนท้ายที่สุดก็กลับไปพักผ่อน…ในขณะเดียวกัน ต้าซือมิ่งสีทองก็พาภรรยาและเด็กน้อย ห้อยท้ายด้วยจิ่วอิงตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในกรมแสงสว่างแล้ว“ที่นี่คือ…” เยี่ยนอวี๋ที่คาดเดาได้ก็เอ่ยขึ้นเบาๆ“กรมแสงสว่าง” ต้าซือมิ่งสีทองตอบตามคาดเยี่ยนอวี๋เคร่งขรึมลง “รับรู้ได้ว่า ‘ตัว
