น่าเสียดาย เยี่ยนอวี๋ปฏิเสธ “ข้าไม่อนุญาต”‘ต้าซือมิ่ง’ ผมสีทองเม้มปากอย่างไม่รู้ตัว หางตายังยกขึ้นเล็กน้อย ความอึดอึดและไม่พอใจเมื่อครู่นี้หายเป็นปลิดทิ้งแน่นอนว่าเขาย่อมไม่ยอมรับว่าที่ไม่พอใจเป็นเพราะความเข้าใจที่ไม่ต้องเอ่ยปากระหว่างภรรยาและนายน้อยคนนั้น เขาไม่รู้‘เรื่องราว’ ของเด็กน้อยและน ้าแกงสีแดง เมื่อคิดได้เช่นนี้ ต้าซือมิ่งผมสีทองก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ความรู้สึกอยากจะผสานรวมกับ ‘ตนเอง’อีกคนหนึ่งรุนแรงมากขึ้นในขณะที่ต้าซือมิ่งคิดเช่นนี้… มิคาเอลที่ถูกเยี่ยนอวี๋ปฏิเสธก็มองไปที่เขา บังเอิญเห็นดวงตาที่หรี่ลงเล็กน้อยก็อดยิ้มไม่ได้ “ปฐมราชินีเยี่ยน ท่านคงไม่รู้ว่าต้าซือมิ่งเทพแห่งความมืดมีสถานะสูงส่งมากในแอตแลน ท่านจำกัดอิสระของหรงเช่นนี้คงไม่ค่อยดีเท่าไรนัก”เยี่ยนอวี๋ “?”มิคาเอลที่เหมือนกับจะดูออกว่าเยี่ยนอวี๋งุนงงก็พูดต่อไปว่า “บางทีท่านควรจะถามหรงดูว่าเขายินยอมที่จะคุยกับข้าเพียงลำพังหรือไม่”“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าต้องถามข้า ไม่ถามเขาโดยตรงเล่า” เยี่ยนอวี๋ยิ้มจางๆ “ในเมื่อเจ้าต้องการคุยกับสามีข้าเพียงลำพัง ทั้งยังมาขอความเห็นจากข้า ข้าไม่สนิทกับเจ้าเสียหน่อย เรื่องอะไรต้องมอบสามี
ของข้าให้กับคนไม่รู้จักเช่นเจ้าเพียงเพราะสถานะและความใจกว้างของข้าเล่า เพียงเพื่อโอ้อวดสถานะและน ้าใจ ข้าก็ควรจะมอบสามีของข้าเหมือนกับมอบสิ่งของให้เจ้าพูดคุยเพียงลำพังหรือ เจ้าเห็นสามีของข้าเป็นอะไร”“ข้า…”
