โต ใช่หรือไม่”ที่สำคัญคือหากเสี่ยวเป่าเป็นเด็กเช่นนี้ตลอดไป หากเจออันตรายก็จะไม่สามารถปกป้องตนเองได้น่ะสิ เช่นนั้นเขาคงอกสั่นขวัญแขวนตลอดเวลา
“หดกลับไปได้เหมือนกันหรือ” ต้าซือมิ่งสีทองจับใจความสำคัญเยี่ยนอวี๋ก็จับใจความสำคัญเช่นกัน “ได้เหมือนกัน?”ต้าซือมิ่งสีทอง “…” เหมือนกับว่าจะเปิดโปงอะไรบางอย่าง“ตอนเด็กเจ้าก็เป็นเช่นนี้หรือ” เยี่ยนอวี๋ถามต้าซือมิ่งสีทองโกหกไม่ลง ได้แต่พูดว่า “ใช่”“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้” เยี่ยนอวี๋ซักไซ้“เหตุผลทางกายภาพ” ต้าซือมิ่งที่หลุบตาลงรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่น่าคุย ต้องเปลี่ยนเรื่องแต่แล้วเยี่ยนอวี๋ถามต่อไปว่า “เช่นนั้นเสี่ยวเป่าไม่มีผมก็ได้มาจากเจ้าหรือ ตอนเด็กเจ้าก็ไม่มีผม เป็นเด็กหัวโล้นเช่นกันหรือ”คำถามนี้… ต้าซือมิ่งสีทองไม่อยากตอบแล้วจู่ๆ มิคาเอลก็บังเอิญลุกยืน “เชิญทุกท่านตามสบาย ข้าต้องไปก่อนแล้ว” นางรับรู้ได้ว่าหรงอีกคนหนึ่งเหมือนจะผิดปกติ นางจึงต้องรีบกลับไปดูดังนั้น…[1] ชาเขียว เป็นคำแสลง หมายถึงคนเสแสร้ง ภายนอกดูใสซื่อแต่ภายในร้ายกาจ
