“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าขว้างค้อนใส่เอเลน่า ใบหน้าอีกฝั่งหนึ่งของนางเละทันทีเด็กน้อยที่ตกใจอีกครั้ง เขาก็ทุบลงไปตามสัญชาติญาณ ไหนเลยจะสนใจว่าเอเลน่าพูดอะไร เขาตกใจกับเจ้าสัตว์ประหลาดหน้าตาอัปลักษณ์นี่จะตายอยู่แล้วเอเลน่าที่ถูกทุบจนหน้าเละ นอกจากเลือดจะสาดแล้ว ยังถูกปฐมราชินีเยี่ยนที่ลงมือพร้อมกับเด็กน้อยถีบไปทางจิ่วอิงจิ่วอิงกัดเสียง กร๊อบ ลงไปประหนึ่งอ้อยเข้าปากช้าง เอเลน่าถูกมันกินเข้าไปแล้ว“กร๊อบแกร๊บ… อืม รสชาติยังพอใช้ได้” จิ่วอิงที่เคี้ยวพลางลิ้มลองรสชาติรู้สึกว่ารสชาติของเชื้อราชวงศ์แอตแลนถือว่าดีกว่าเทพทั่วไปเล็กน้อยเยี่ยนเสี่ยวเป่าเหวอ ต้าซือมิ่งสีทองที่ตกใจจนกางม่านสกัดกั้นสีทองออกมาอัตโนมัติ เขาปิดตาเด็กน้อยไม่ทัน ทำให้เด็กน้อยต้องเห็นฉากสยดสยองเช่นนี้ เซ่าเฮ่าที่สังเกตเห็นเช่นกันก็กังวล ครั้นกำลังจะเข้ามาปลอบนายน้อยว่าอย่ากลัว ทว่า… เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ชี้ไปที่จิ่วอิงตะโกนอย่างโมโหว่า “อิงอิง! กิน ไข่มุกของเป่า ได้ยังไง!”“หา?” จิ่วอิงไม่เข้าใจ
เยี่ยนอวี๋กลับรู้ทันที “มงกุฎนั่น เสี่ยวเป่าเล็งมานานแล้ว”“ใช่แล้ว!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าทำหน้ามุ่ย “วิบวับ ของเป่า!”จิ่วอิงเคี้ยวต่อไป “ปู่จิ่วเจ้าคงคายออกมาให้เจ้าไม่ได้หรอก เคี้ยวละเอียดหมดแล้ว”“เชอะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพิงท่านพ่อของเขาอย่างโมโห “อิงอิงไม่ดี!”ต้าซื้อมิ่งสีทองลูบเด็กน้อยเบาๆ จากนั้นก็ยื่นไข่มุกสีทองอร่ามพูดให้ถูกต้องค
