แครก!ปราสาทศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใจกลางของปราสาทแอตแลนร้าวออกเป็นทาง เหล่าผู้น้อยใหญ่แตกตื่นในทันใด นี่คือเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนตั้งแต่ที่ก่อตั้งแอตแลนมา แม้แต่จักรพรรดิผู้ก่อตั้งแอตแลนที่ต่อสู้กับสำนักแสงธรรมแห่งแอตแลนเพื่อแย่งชิงอำนาจปกครองจักรวาล ปราสาทแอตแลนก็ไม่เคยได้รับความเสียหายเช่นนี้ดังนั้นแม้ปราสาทอันศักดิ์สิทธิ์และสูงส่งของปราสาทแอตแลนจะแตกร้าวเป็นรอยเพียงเล็กน้อย แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดความโกลาหล ถึงอย่างไรทั่วทั้งราชสำนักก็ตื่นตระหนกกันหมดแล้วสายตาของจักรพรรดิแอตแลนขรึมลง “หรง ดูท่าก่อนหน้านี้ข้าจะดูแคลนเจ้าเกินไป”ต้าซือมิ่งสีทองไม่ได้ตอบอะไร เขายังคงแผ่ซ่านแสงสีทองอย่างต่อเนื่อง และยังปกคลุมภรรยาและลูกที่อยู่ข้างกายไว้ไม่ให้ผู้อื่นดู“อ้ะเนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าหันไปมองท่านพ่อเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยพลางถาม “ไม่กลัวแล้วหรือ”“มี พ่อ!” เด็กน้อยที่หัวเราะเริงร่าชี้ไปที่ท่านพ่อของเขา ทำท่าจะปีนไปหาท่านพ่อแล้ว
เดิมที่เยี่ยนอวี๋กลัวว่าทำเช่นนี้จะรบกวนต้าซือมิ่งจึงห้ามเด็กน้อยไว้ ทว่าแม้ต้าซือมิ่งผมสีทองไม่ได้ลืมตา แต่ก็รับเด็กน้อยไปแล้ว“พ่อ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าซบเข้าไปในอ้อมอกของท่านพ่ออย่างมีความสุข ดูไม่กลัวแล้วจริงๆ ยังพูดกับท่านพ่อว่า “เป่า เป่าเห็นพ่อสีดำ!”เยี่ยนอวี๋ประหลาดใจ “พ่อผมสีดำหรือ”“ใช่!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยักหน้าและยังทำหน้ามุ่ย พูดอย่างโมโหว่า “เอาแต่นอน ไม่ส
