วิ้ง!แสงสีม่วงเจิดจ้ารอบกายต้าซือมิ่งผมสีดำแผ่ซ่านเหมือนเกลียวคลื่นออกมา ดวงตาของเขาเองก็เคลื่อนไหวเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ากำลังจะตื่นแล้วจริงๆ แต่แล้ว…“ยังไม่ได้ ตื่นตอนนี้จะไม่ดีกับเจ้า” ขณะที่สตรีชุดขาวพูด นางก็ปล่อยลำแสงสีขาวผิดปกติไปทางต้าซือมิ่ง แสงนั้นโปร่งใส ไร้มลทินบริสุทธิ์อย่างยิ่ง มันแผ่กระจายบนตัวต้าซือมิ่ง ปิดกั้นพื้นที่ฝั่งหนึ่งไว้จุดประสงค์หลักคือปิดกั้นเสียงเรียกของเด็กน้อยไม่เพียงเท่านี้…“นอนเถอะ”สตรีชุดขาวพึมพำเสียงเบา ดวงตาปลดปล่อยแสงสีขาวบริสุทธิ์ออกมา เพ่งมองแสงสีม่วงเจิดจ้าที่กำลังสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัดเพื่อสยบมันลงต้าซือมิ่งผมสีดำที่เหมือนกับจะลืมตาขึ้นก็ค่อยๆ กลับไปสงบลงอีกครั้งภายใต้ผนึกสองชั้น ทว่าแสงสีม่วงอร่ามที่ไหลออกมาจากรอบกายเขาเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ไม่เพียงเท่านี้… สิ่งที่ทำให้สตรีชุดขาวสีหน้าเปลี่ยนคือ… ในชั้นแสงสีม่วงอร่ามนี้มีแสงสีฟ้าประหลาด สีแดงเลือด กระทั่งแสงสีทองเจือจางปะปนอย่างเงียบๆ“นี่มัน…”สตรีชุดขาวที่งุนงงอย่างเห็นได้ชัดสังเกตการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้น่าเสียดายที่นางมองไม่ออกว่าคืออะไร ทว่านางมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่ตื่นขึ้นในเร็วๆ นี้ในขณะนี้เอง เจ้าตัวน้อยก็โมโหมาก “พ่อ!”เสียงที่ดังยิ่งกว่าเดิมเกือบจะทำให้เด็กน้อยในเมืองแอตแลนตกใจจนร้องไห้แต่เห็นได้ชัดว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่ายังคงไม่รู้ตัว เขาจดจ่อกับการคิดมากขึ้นกว่าเดิม! อีกทั้งหากมีคนเห็นภาพน
