งก็เห็นภาพที่หลานสาวถูกตบจนปากเละพอดีจักรพรรดิแอตแลนที่สูงกว่าคนปกติ สูงมากกว่าเทพแอตแลนทั่วไปถึงสองเท่า ศีรษะของเขายังปรากฏวงแหวนแสงสีทองศักดิ์สิทธิ์อร่าม ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายเก่าแก่และลึกลับ ดังนั้นเมื่อจักรพรรดิแอตแลนเห็นฉากนี้เข้า เขาก็ปลดปล่อยแรงกดดันอันหนักอึ้งใส่ซีหวังหมู่ทันที “บังอาจ!”ชั่วขณะนั้นเอง ตำหนักที่ไม่ถือว่ากว้างขวางมากแห่งนี้ก็ถูกแสงสีทองปกคลุมไว้ คนในตำหนักรับรู้ถึงแรงกดดันเผด็จการจากจักรพรรดิแอตแลน ทำเอาพวกเขาหายใจไม่ออกแม้แต่เซ่าเฮ่าพวกเขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าจักรพรรดิแอตแลนท่านนี้ไม่ธรรมดาจริงๆแต่ว่า…“น่าเกรงขามทีเดียว”เมื่อเสียงเกียจคร้านดุจเสียงเพลงของเยี่ยนอวี๋ดังลอยมา แรงกดดันอันไร้รูปร่างของจักรพรรดิแอตแลนก็ถูกบดขยี้จนสลายไปอย่างไม่รู้ตัวทันทีเยี่ยนอวี๋เอาชนะจักรพรรดิแอตแลนแล้ว
ดวงตาของเยี่ยนอวี๋ที่เปล่งแสงสีม่วงหม่นเล็กน้อย ในขณะที่นางปลอบเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอก นางก็มองจักรพรรดิแอตแลนที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในเมืองแอตเลนเทพผู้พิทักษ์เมืองแอตแลนทั้งแปดนายที่เดิมเข้ามาพร้อมกับจักรพรรดิแอตแลน บนศีรษะของพวกเขามีวงแหวนปกป้องอันศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน บนนั้นแผ่ซ่านกลิ่นอายโบราณอันศักดิ์สิทธิ์เทพผู้พิทักษ์เหล่านี้… ทำให้ดวงตาของเซ่าเฮ่าและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋มีประกายแสงวาบผ่านเทพอัสนีจ้องมองผู้แข็งแกร่งหนวดสีแดงนายหนึ่งเขม็ง เพราะว่ามันสัมผั