่องใบหน้าของตนอย่างลนลานนั่นเอง“ไม่!”เสียงร้องเวทนาทำเอาลาซิน่าสะดุ้งตกใจ“ไม่! ไม่!…”เอเลน่าที่ตกใจกับใบหน้าที่เน่าเฟะของตนเอง นางหยุดร้องไม่ได้เลย“เอเลน่า!”
ลาซิน่ารีบกอดบุตรสาวไว้ นางเองก็เพิ่งสังเกตเห็นใบหน้าที่ถูกฉีกเละของบุตรสาวอย่างชัดเจน พูดตามตรงนางเองก็ตกใจมาก ด้วยความสามารถของซีหวังหมู่ ย่อมฉีกจนใบหน้าข้างหนึ่งของเอเลน่าเละจนแหลกเละได้สบาย ผิวหนังแหลกเละจนเห็นกระดูก กะโหลกและหนังศีรษะก็ถูกฉีกทึ้ง ดังนั้น… สภาพของเอเลน่าในยามนี้ไม่ต่างอะไรจากผีสางที่มีใบหน้าบิดเบี้ยว“ไม่ ไม่!…”เอเลน่าตกใจจนเสียสติไปแล้ว นางโยนกระจกทิ้ง ลูบใบหน้าของตนเองไม่หยุด แม้จะเจ็บปวดเจียนตาย เลือดเนื้อถูกนางถูจนเละกว่าเดิม จนเหมือนกับว่านางไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว“เอเลน่า!” พราชายาลาซิน่ารีบจับมือของบุตรสาวไว้ ตะโกนปลอบว่า “ไม่เป็นไร มีแม่อยู่ ไม่เป็นไรนะ เจ้าจะหายดี”“ไม่ ไม่!…” เอเลน่าส่ายศีรษะไม่หยุด “ไม่ใช่เรื่องจริง ท่านแม่!ไม่ใช่เรื่องจริง” นี่ไม่ใช่นาง ไม่ใช่ใบหน้าของนาง ไม่ใช่พราชายาลาซิน่าทำได้เพียงกอดบุตรสาวไว้แน่น คิดแค้นเยี่ยนอวี๋ที่ทำให้บุตรสาวกลายเป็นเช่นนี้ ในขณะเดียวกันก็ปลอบโยนไม่หยุดว่า “ใช่ นี่ไม่ใช่เรื่องจริง แม่จะรักษาให้เจ้าก่อน เจ้าต้องหายดีแน่ไม่ใช่เรื่องจริง”“เพคะ เร็วเข้า ท่านแม่ ช่วยลูกเร็วเข้า!” เอเลน่าใกล้จะพังทลายแล้ว ขอเพียงเป็นมนุษย์คนหนึ่งย่อมรับไม่ได้หากถูกทำให้เสียโฉม
นั
