ด้แต่เยี่ยนอวี๋กลับส่ายศีรษะ “นับได้ว่าเป็นเพียงหนึ่งในสาเหตุ เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน ทางฝั่งเอเลน่านั่น ข้าชักจะสนใจ”“นายท่านจะไปหรือ” เซ่าเฮ่ารีบเสนอตัว “พาข้าไปด้วยเถิด”“ข้าด้วย” ซีหวังหมู่เอาบ้างเยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็ยกมืออวบอ้วนน้อยๆ ของตนขึ้นมา “ข้าๆๆ”“เจ้านี่นะ” เยี่ยนอวี๋จูบขนอ่อนบนศีรษะของเด็กน้อยเบาๆเทียนตี้เอ่ยขึ้นว่า “อาจารย์ ลูกคนนี้ของท่าน ท่านต้องพาไปด้วยจริงๆ มิเช่นนั้นพวกเราเอาไม่อยู่”“จริงด้วย” หยวนสื่อเทียนจุนพูดพลางยิ้มและยังจับมือของเด็กน้อยไว้เยี่ยนเสี่ยวเป่ามองหยวนสื่อเทียนจุนพลางกะพริบตาปริบ ฝ่ายหลังเอาแต่ยิ้มไม่ได้พูดอะไรอีก ความน่ารักของเด็กน้อยทำให้เขา
หัวใจละลายไปหมดแล้ว รู้สึกเพียงว่านายน้อยอยู่ที่ไหน ที่ที่มีบรรยากาศหนึกอึ้งใดๆ ล้วนน่าอยู่ขึ้นเจ้าตัวน้อยยังยื่นมาไปหาหยวนสื่อเทียนจุนอย่างคนหว่านเสน่ห์“อุ้ม…”หยวนสื่อเทียนจุนตกใจและดีใจพร้อมกัน เขาย่อมไม่พลาดโอกาสนี้ เขายื่นมือไปรับเด็กน้อยไว้แล้ว “นายน้อยน่ารักจังเลย”ทารกตัวเล็กเช่นนี้ เขาเพิ่งจะเคยอุ้มครั้งแรกเยี่ยนเสี่ยวเป่าพิงแผ่นอกของหยวนสื่อเทียนจุนนิ่งๆ เพราะเขาสัมผัสได้ว่าหยวนสื่อเทียนจุนเป็นมือใหม่ เหมือนกับไม่ค่อยกล้าอุ้มเขา เขาก็ไม่กล้าขยับตัว กลัวจะหล่นลงพื้น…“เด็กดีจริงๆ” หยวนสื่อเทียนจุนรู้สึกหัวใจจะละลายอยู่แล้วเทพอัสนีและอิงหลงโบราณมองเขาอย่างอิจฉา ถึงอย่างไรพวกเขายังไม่เคยได้รับ ‘ความโปรดปราน
