มนางไม่คิดว่าจะอยู่ด้วยกันกับสามีคนนี้ บัดนี้นางเงยหน้ามองชายที่อยู่ใกล้ตัว นางยกมือขึ้นใช้นิ้วชี้ลูบไล้ไปตามคิ้วเรียวยาวและมีสีดำดุจหมึก จมูกโด่งเป็นสันและปากชมพูราวกับลูกท้อนั่น…จำไม่ได้แล้วว่าตกหลุมรักเขาตั้งแต่เมื่อใด รู้สึกตัวอีกทีในใจก็ยอมรับความใกล้ชิด การเหย้าแหย่และความออดอ้อนของเขาไปโดยธรรมชาติแล้ว“ฮ่า…”ครานี้เยี่ยนอวี๋ที่ฟังเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของเด็กน้อยและเสียงลมหายใจของสามี นางก็ประกบริมฝีปากลงบนปากที่อยู่ใกล้ๆขอบคุณเขาที่มาอยู่ข้างกายนาง นำเด็กน้อยน่ารักมาให้นาง และทำให้นางใจเต้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนครานี้เยี่ยนอวี๋ที่แตะหน้าผากลงบนหน้าผากของต้าซือมิ่งเบาๆนางลูบไล้ใบหน้าที่นางกำลังชื่นชม กระซิบว่า “หรงอี้”ครานี้ เยี่ยนอวี๋กอดลูกและสามีของนางแน่น“ฮ่า…”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะเริงร่ากว่าเดิม เยี่ยนอวี๋ลูบเด็กน้อยที่ร่าเริงรับปากเขาเสียงเบาว่า “ต่อไปท่านพ่อรูปงามของเจ้าและแม่จะนอนกับเสี่ยวเป่าของเราตลอดไปจนกว่าเสี่ยวเป่าจะโต”“จริงหรือ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าดีใจจนจะสลบไปแล้ว “แต่งงานก็ ก็เป็นเช่นนี้หรือ” เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวน้อยยังไม่ลืมสิ่งที่ท่านพ่อเคยบอกว่าแต่งงานแล้วก็จะนอนด้วยกันได้เยี่ยนอวี๋ตอบว่า “ใช่แล้ว”แต่งงานแล้วก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว จะอยู่ด้วยกันตลอดไปเยี่ยนเสี่ยวเป่าผล็อยหลับไปภายใต้ความตื่นเต้นดีใจเช่นนี้เยี่ยนอวี๋ที่นานๆ ทีจะผ่อนคลาย นางก็ไม่คิดถึงเร
