้ ทำเอานางต้องยอมมอบหัวใจให้เขาดังนั้นเมื่อเยี่ยนอวี๋ต้องเอาใจสามีเสือดาวที่กำลังออดอ้อน นางจึงประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางที่ปราชิดเข้ามาของชายคนนี้จากนั้น… เด็กน้อยก็ถูกท่านพ่อของเขา ‘โยน’ ออกไปแล้ว เด็กน้อย‘ลอย’ ลงไปบนตั่งเตียงนอนใกล้ๆ อย่างเบาหวิวเยี่ยนอวี๋เสียสมาธิอยากจะไปดูเด็กน้อย แต่ต้าซือมิ่งที่ไม่อนุญาตให้นางวอกแวกก็บีบเอวของนางไว้แน่นอย่างเอาแต่ใจ ขโมยจูบริมฝีปากที่สดใสงดงามและอวบอิ่มราวกับดอกอิงบานสะพรั่งของนางครั้งนี้ต้าซือมิ่งที่เต็มไปด้วย ‘ความแค้น’ ต่างจากคราวก่อนที่มีเพียงความอาลัยและความรักอย่างสุดซึ้ง เขากัดริมฝีปากของปฐมราชินีเยี่ยนด้วยน ้าหนักที่มากกว่าเดิม ทำเอาเยี่ยนอวี๋ร้องซี๊ดเบาๆก่อนจะถูกโจมตีและยึดครองริมฝีปากไปโดยปริยาย…
เหตุการณ์กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม ทว่า…“นายท่าน นายท่าน”เสียงเรียกของซีหวังหมู่ดังขึ้นไม่หยุดราวกับหากไม่ได้คำตอบจะไม่ยอมหยุด “นายท่าน…”เยี่ยนอวี๋ “…” นางงงงัน ทว่าคนที่งงงันยิ่งกว่านางคือต้าซือมิ่ง เขาถึงกับไม่อยากสนใจด้วยซ ้า แต่แล้ว…“เสี่ยวเหลยและเสี่ยวอิงเกิดเรื่องแล้ว นายท่าน นายท่าน…”ซีหวังหมู่ตะโกนเรียกไม่หยุด เพราะกลัวว่านายท่านและจวินโฮ่วของมันจะนอนหลับลึก ทั้งยังมีม่านป้องกันกันไว้แล้วจะไม่ได้ยินเสียงของมัน มันจึงตะโกนเรียกเสียงดังจนได้ยินกันทั่วทั้งตำหนักเทียนจุนทำเอาหยวนสื่อเทียนจุนที่กำลังจำศีลรักษาตัวออกมา แม้แต่หงส์เทพที่เพ
