เช่นเดียวกับเหล่ำขุนเขำและท้องทะเล ไร้ซึ่งที่เปรียบทั้งในอดีตและปัจจุบัน ดังนั้นไม่ว่ำเทพเช่นซีเหอจะท ำให้พวกมันดูเลวร้ำยเพียงใด เมื่อพวกมันปรำกฏตัว ค ำโกหกทั้งปวงก็ถูกลบล้ำง เทพทุกองค์รู้แก่ใจในทันทีว่ำ…เหล่ำขุนเขำและท้องทะเลคือบรรพบุรุษของพวกเขำ เหล่ำขุนเขำและท้องทะเลตระหง่ำนดั่งเขำสูง ล้นหลำมดั่งน ้ำไหล มิใช่สิ่งมีชีวิตยิ่งใหญ่ที่ถือเคร่งในกรอบ ติดอยู่กับควำมคิดชั่วร้ำย สิ่งมีชีวิตเช่นพวกเขำ กำรใส่ร้ำยใดๆ ที่ว่ำร้ำยพวกเขำล้วนเป็นเพียงเรื่องตลก“น่ำขันจริงๆ…”ตี้เซินมองเหล่ำวีรบุรุษขุนเขำและท้องทะเลจึงเข้ำใจแล้วว่ำควำมยิ่งใหญ่ของเหล่ำขุนเขำและท้องทะเลโบรำณมิใช่สิ่งที่คนรุ่นหลังเช่นเขำและคนเหล่ำนี้จะเข้ำใจได้ส ำหรับเหล่ำขุนเขำและท้องทะเล กำรสร้ำงจักรวำลและกำรท ำลำยล้ำงทุกอย่ำงที่คุกคำมจักรวำลนี้คือภำรกิจและหน้ำที่ของพวกเขำ ไม่ว่ำจะเป็นกำรต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิ์หรือแผนกำรลับใดๆ พวกเขำล้วนไม่สนใจไม่ใช่เพรำะพวกเขำเกิดมำสูงส่ง แต่เพรำะพวกเขำเกิดมำก็ยืนอยู่บน ‘จุดสูงสุด’ แล้ว สิ่งที่พวกเขำเห็นมีเพียงชีวิตและควำมตำยไม่ใช่ผลประโยชน์อันน้อยนิด ยิ่งไม่ใช่ควำมมั่นคงและปลอดภัยเพียงเล็กน้อย
“ดุร้ำย พวกเขำดุร้ำยจริงๆ ดุร้ำยเพรำะควำมสำมำรถที่เก่งกำจสำมำรถก ำจัดทุกอย่ำงจนรำบคำบ เป็นควำมดุร้ำยที่รำวกับไม่มีวันโค่นลงได้ มิใช่ควำมดุร้ำยอย่ำงไร้เหตุผล แต่เป็นวีรบุรุษที่แท้จริง” ตี้เซินน ้ำตำคลอ เขำ
