งกาจเช่นนี้เขาย่อมมีจำนวนผู้เลื่อมใสบูชาจำนวนมากในโลกของเทพผู้ฝึกฌาน ดังนั้นเมื่อบรรพบุรุษหงเหมิงถือไม้เท้าปรากฏกายขึ้นกลางท้องฟ้าของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอย่างกะทันหัน ไม่ใช่ออกมาจากประตูค่ายกลย้ายมิติ ทั่วทั้งสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็เดือดพล่าน “บรรพบุรุษหงเหมิง! บรรพบุรุษหงเหมิง!…”ภาพเช่นนั้นทำเอาเยี่ยนเสี่ยวเป่ามือเท้าคาง “เป่าไม่รู้จัก” ท่านปู่อาวุโสที่ผู้คนรู้จักมากมาย แต่เป่าไม่รู้จัก“แม่รู้จัก” เยี่ยนอวี๋รู้จักบรรพบุรุษหงเหมิงจริงๆ ถึงอย่างไรแม้นางไม่เคยสอนสั่งบรรพบุรุษหงเหมิง แต่ก็เป็นผู้ประจักษ์ว่าเขาเกิดจากยุคสร้างโลกหงเหมิงอย่างไร
ส่วนบรรพบุรุษหงเหมิง เขาย่อมรู้จักเยี่ยนอวี๋ ดังนั้นเมื่อเขาปรากฏตัว สายตาของเขาก็หยุดอยู่ตรงที่เยี่ยนอวี๋ และคารวะนางอย่างนอบน้อมและเพราะการแสดงความเคารพเช่นนี้ทำให้บรรยากาศของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าถูกทำลายลงในทันที“สวรรค์!”“โอ้ สวรรค์!”“ข้าเห็นอะไร!”“บรรพบุรุษหงเหมิงคารวะใครนะ!”ด้วยลำดับอาวุโสของบรรพบุรุษหงเหมิง แม้เขาจะเจอเทียนตี้ก็ไม่ต้องคารวะ แต่เมื่อเจอเยี่ยนอวี๋ เขาจำเป็นต้องคารวะ เพราะเยี่ยนอวี๋คือผู้อาวุโสสูงสุดในจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าซีเหอสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก หัวใจแตกละเอียด เพราะการคารวะของบรรพบุรุษหงเหมิง นางคิดไม่ถึงเลยว่า ตาแก่คนนี้จะออกมาทำลายเรื่องดีของนางในเวลานี้คำสั่งหมายจับก่อนหน้านี้ที่นางออก ไม่เห็นเหล่าทวยเทพรุ่นแรกออกมาเลยสักคน
