ไว้นะ!”ซู่! เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบยื่นมืออวบอ้วนของตนออกไปทำท่าจะช่วยรับให้ท่านแม่ของเขาพลันยิ้มร่า “ฮ่า…” สนุกจังเลย!เยี่ยนอวี๋จึงไม่ได้ยื่นมือไป ซั่วเย่ว์จึงถูกเยี่ยนเสี่ยวเป่ารับเอาไว้แทน เด็กน้อยดีอกดีใจ “แม่! แม่! รับได้! เป่าเก่ง! ว้าววว”“ใช่จ๊ะ เสี่ยวเป่าเก่งที่สุด” หลังจากเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยที่ตื่นเต้นดีใจแล้ว นางก็ ‘รับ’ ซั่วเย่ว์จากมือของเด็กน้อยมา “ว่ามา พวกเจ้ายังทำอะไรลงไปอีก”“ท่านพี่!” ซีเหอที่ดึงสติกลับมาได้ สีหน้านางย ่าแย่อย่างมาก ได้แต่หวังว่าท่านพี่ของนางจะไม่พูดอะไรอีก แต่นางก็รู้ดีว่านางห้ามอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงมองเฉยๆ เช่นนี้ความรู้สึกเช่นนี้.. ทำให้ซีเหอรู้สึกเสียใจที่เข้ามาในกระจกวิเศษเฮ่าเทียนแล้ว! นางถึงกับสงสัยว่าหยวนสื่อเทียนจุนจงใจกลั่นแกล้งนาง
แต่ไม่ว่านางจะคิดอย่างไร ซั่วเย่ว์ก็ยังคงเอ่ยขึ้นว่า “เรื่องที่เหลือไม่เกี่ยวข้องกับท่านมากนัก เป็นเรื่องวังหลังฝ่าบาท ตั้งแต่ที่ซีเหออภิเษกสมรสเข้าตำหนักสวรรค์และได้รับการสถาปนาเป็นเทียนโฮ่ว ผู้ที่มีความสามารถโดดเด่นในบรรดาทายาทของฝ่าบาท หากไม่ตายตั้งแต่เกิดก็ตายในสนามรบหรือไม่ก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเรื่องเหล่านี้มิใช่อุบัติเหตุแต่อย่างใด ล้วนเป็นเพราะตระกูลข้าช่วยขจัดผู้เห็นต่างให้เทียนโฮ่ว เพื่อรักษาตำแหน่งเทียนโฮ่วไว้ มิทราบว่าท่านยังจำเยี่ยนหลงโอรสคนที่สองของฝ่าบาทได้หรือไม่”“จำได้” เยี่ยนอวี๋จำได้จริงๆ
