งานอย่างเร่งรีบว่า “ท่านพ่อ เกิดเรื่องแล้ว!”“เข้ามาพูด” ซั่วเย่ว์ที่มีหน้าเย็นยะเยือกดุจสายน ้ารีบเรียกบุตรชายคนโตเข้ามาในตำหนักก่อนจะถามขึ้นว่า “ฉางซีเกิดเรื่องหรือ”“ใช่แล้วขอรับ!” ปี่รื่อสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะสงบอารมณ์ลงภายใต้สายตาที่แน่วนิ่งของท่านพ่อพลางเล่าว่า “ตามข่าวล่าสุดที่ตระกูลของเราได้รับ ฉางซีและทหารชั้นยอดที่นางพาไปรวมถึงองค์หญิงเจ็ดถูกจับแล้ว! ผู้ที่จับพวกเขา…”ปี่รื่อที่หยุดจังหวะเล็กน้อย เขาจำเป็นต้องสูดหายใจเข้าลึกอีกครั้งจึงจะพูดต่อไปได้อย่างกล้าหาญ “เป็นไปได้มากว่าอาจจะเป็นปฐมราชินีหยวนชูและเหล่าขุนเขาและท้องทะเลของนาง!”เมื่อพูดจบ… ปีรื่อก็เหงื่อไหลพลั่กราวกับใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีไปหมดแล้ว สีหน้าเขาซีดเผือด
ซั่วเย่ว์ที่แต่เดิมดูเหมือนจะสงบนิ่งได้ก็ทุบโต๊ะตรงหน้าจนยุบ!เพียงพอที่จะบอกได้ว่าเรื่องนี้ส่งผลต่อจิตใจของเขามากเพียงใด“เป็นไปได้อย่างไร…” ความรู้สึกแรกของซั่วเย่ว์คือไม่เชื่อ! ทว่าสัญชาติญาณทำให้เขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว “รีบส่งสาส์นไปให้ท่านอาของเจ้า!”“ท่านพ่อโปรดวางใจ ก่อนที่ลูกจะมาหาท่านที่นี่ ลูกได้ส่งสาส์นให้ท่านอาแล้วขอรับ บัดนี้ท่านอาน่าจะได้รับข่าวแล้ว ทว่าเกรงว่าสถานการณ์ของท่านอาไม่ค่อยจะสู้ดีนัก” บัดนี้ปี่รื่อรู้สึกเหมือนบ้านรั่วแล้วยังถูกฝนตกกระหน ่าใส่ทั้งคืนอีกซั่วเย่ว์ย่อมคิดถึงข่าวที่ส่งมาจากตำหนักสวรรค์เมื่อไม่นานมานี้รู้ว่าแม้ตำหนักสวรรค์ในคร
