ยนอวี๋สาธยายอย่างสงบนิ่ง และถามนางอย่างเย็นชาซีหวังหมู่และเทพอัสนีร้องไห้โฮทันที “นายท่าน!” เรื่องที่พวกเขาเคยทำอันที่จริงสู้ไม่ได้แม้เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของนายท่านเลย นางกลับจำสิ่งที่พวกมันทำได้ทั้งหมด! และยังปกป้องพวกมันด้วยการสั่งสอนยามที่นังหนูตัวน้อยด่าพวกมัน!ส่วนตี้เซิน… นางชะงักงันไปแล้ว เรื่องนี้ไม่เคยมีผู้ใดเคยสั่งสอนนางจริงๆสิ่งที่นางรู้ นอกจากผลการต่อสู้ของเหล่าขุนเขาและท้องทะเลแล้ว ก็เรื่องความดุร้ายและโหดเหี้ยมของพวกมัน นางไม่รู้ว่าพวกมันเคยเสียสละอะไรเพื่อความสงบสุขและความมั่นคงของจักรวาล“เหล่าขุนเขาและท้องทะเลของข้า แต่เดิมมีหกร้อย จนเมื่อจักรวาลมั่นคง ระเบียบกฎเกณฑ์ของทั้งสามโลกมั่นคงก็เหลือเก้าสิบแปด ล้วนเป็นผู้บุกเบิกที่สรรพชีวิตในโลกสมควรบูชากราบไหว้! แต่เสด็จแม่ของเจ้าทำอะไรพวกมันลงไป สวรรค์เก้าชั้นฟ้าในบัดนี้ทำอะไรพวกมันลงไป ข้าร่วงหล่นไปเพียงสามหมื่นปี พวกมันกลับตายสิ้น หึๆ… ดีมาก พวกเจ้าเก่งมากจริงๆ” เยี่ยนอวี๋ปวดใจยิ่งนัก!
เพียงคำด่า ‘สัตว์เดรัจฉาน’ คำเดียวของตี้เซิน แสดงให้เห็นว่าทั้งสวรรค์เก้าชั้นฟ้าปฏิบัติต่อลูกน้องเก่าของนางเช่นนี้ มิเช่นนั้นองค์หญิงคนนี้จะกล้าด่าว่าเช่นนี้ได้อย่างไร!เพียงแค่สามหมื่นปีเท่านั้น… นางจากไปเพียงสามหมื่นปี ลูกน้องเก่าที่หลั่งเลือดและอุทิศตนเพื่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเหล่านี้กลับถูกปฏิบัติด้วยเช่นนี้ สลายสิ้นไปทีละตัว ทั้งถูกดักจับแ
