ละเข่นฆ่า“พวกเจ้ากล้าดีอย่างไร!” สิ้นเสียงเยี่ยนอวี๋ น ้าตาก็ไหลริน เมืองเซวียนหยวนระเบิดในทันใด! ฟ้าร้องโครมครามทั่วทั้งจักรวาล ฝนเทลงมาทุกที่ เพราะว่าปฐมราชินีหลั่งน ้าตาแล้วเยี่ยนเสี่ยวเป่าร้องไห้ตาม น ้าตาหยดลงบนหลังมือของท่านพ่อไม่หยุด เขารีบเช็ดน ้าตาตนเอง กลัวท่านพ่อของเขาหาว่าเขาร้องไห้อีกแล้วทว่าต้าซือมิ่งไม่มีเวลามาว่าเด็กน้อย เขามาหยุดลงข้างกายภรรยาและกอดนางที่เศร้าเสียใจเข้ามาในอ้อมอก “เจ้ากลับมาแล้วพวกมันก็จะกลับมาแน่นอน”“ใช่! นายท่าน พวกเรากลับมาแล้ว!” ซีหวังหมู่ร้องไห้จนเช็ดน ้าตาไม่ทันแล้ว หากรู้แต่แรกว่าพวกมันจะทำให้นายท่านเสียใจเช่นนี้ พวกมันควรเก็บตัวอยู่ในจักรวาลดั้งเดิมรอคอยนายท่านกลับมา
“นายท่าน พวกเราสำนึกผิดแล้ว” เทพอัสนีเช็ดน ้าตาพลางคิดว่าพวกมันไม่สมควรทำเช่นนี้เลย อายุปูนนี้แล้ว ยังทำให้นายท่านเป็นห่วง“ไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้า” หลังจากต้าซือมิ่งเช็ดน ้าตาให้เยี่ยนอวี๋ นางก็สงบอารมณ์ลงได้ “แต่เป็นความผิดของเผ่าเทพสุริยันจันทรา ซีเหอ และ…”เยี่ยนอวี๋หลุบตาลงมองตี้เซินผู้น่าเวทนา กลับเห็นฝ่ายหลังกำลังขยับร่างกาย ฮึ คิดจะหนีรึ
