“งั้นรีบขึ้นไปกัน!” จิ่วอิงพูดจบก็พุ่งขึ้นไปก่อนแล้ว มันอยากจะผูกเทพสามหมื่นองค์ไว้ที่หางอีก! นั่นถึงเรียกว่าเท่ห์ระเบิด!เทพอัสนีตบหน้าอกตนเองก่อนจะหมอบร่างมังกรสีดำเลือดอันกำยำลงมาพูดว่า “นายท่าน จวินโฮ่ว พวกท่านขึ้นมาได้เลย”“เนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าร่วงลงไปบนตัวของเทพอัสนีก่อนผู้ใด เขากำลังลูบเกล็ดมังกรของเทพอัสนีแล้ว “ว้าววว”เทพอัสนีที่หันกลับมามองเด็กน้อยด้วยสายตาอบอุ่น “นายน้อยจับดีๆ ล่ะ”“ขอรับ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเกาะบนตัวของเทพอัสนี รอบกายยังคงระยิบระยับไปด้วยแสงสีรุ้งศักดิ์สิทธิ์เลือนราง ดูเหมือนเป็นเด็กน้อยมหัศจรรย์จริงๆ ทำเอาซีหวังหมู่มาอยู่ข้างหน้าเยี่ยนเสี่ยวเป่าอย่างระริกระรี้แล้ว “นายน้อย ซีซีขออุ้มท่านได้หรือไม่”“ได้” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบพลางยื่นมืออวบอ้วนของตนไปทางซีหวังหมู่แล้ว ซีหวังหมู่ดีใจยิ้มตาหยี ฟันอันแหลมคมประหนึ่งเสือนั่น…ทำให้ดูดุร้ายยิ่งกว่าเดิม!ทำเอาเทพอัสนีจำเป็นต้องเตือนว่า “ซีหวังหมู่ เจ้าอย่ายิ้มเลยสยองขวัญจริงๆ”
ทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของซีหวังหมู่ก็กำลังเล่นเครื่องแต่งกายที่อลังการของมันแล้ว “สวย! สวย…”“เห็นหรือไม่! มีแต่เจ้าที่ตาต ่าเห็นว่าข้าดุร้าย” ซีหวังหมู่ตอกเทพอัสนีกลับอย่างได้ใจ ฝ่ายหลังไม่ได้ตอบอะไร มันพาใต้เท้าและจวินโฮ่วที่ขึ้นมาแล้วเช่นกันหายตัวออกจากแดนมืดนิรันดร์ ออกจากสถานที่ที่ขังมันไว้สามหมื่นปี…ในขณะเดียวกัน ณ สถานที่
