ญ่แต่มีความสามารถไม่เบาตัวนี้ลูกไก่สีเหลืองที่ระเบิดพลังสายเลือดออกมา มันคำรามอย่างสง่า“ถอยกลับไปเดี๋ยวนี้!”จากนั้น… ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว!
ซู่!ซู่ๆๆ!…ไส้เดือนขนาดยักษ์ที่กระโจนเข้ามาเขมือบไปทางลูกไก่สีเหลืองทันที“อ๊าก! พ่อ!”ลูกไก่สีเหลืองตะลึงงัน!ฟิ้ว!เอ้อร์เหมารีบหิ้วทุกคนที่งงงันบินหายตัวไปทันทีฟิ้วๆๆ!…ไส้เดือนขนาดยักษ์ไล่ตาม พวกมันยังทะยานตัวขึ้นมาจะจับเอ้อร์เหมาฟู่!อินหลิวเฟิงที่ตั้งสติได้ก็รีบใช้เพลิงวิหคทมิฬของตนเผาไส้เดือนขนาดยักษ์สองสามตัวจนไหม้เกรียม ทว่าน่าเสียดายที่ยังมีไส้เดือนขนาดใหญ่อีกหลายตัวไล่ตามมาไม่หยุด“เร็วเข้า! บินเร็วอีก!” จางเจ๋อเหอบอกว่าตนเองไม่อยากกลายเป็นเหยื่อของปีศาจไส้เดือน เขายอมตายในเงื้อมมือของตี้เซินอย่างน้อยก็มีเกียรติมากกว่า ฮือ!
ในขณะเดียวกัน…ตี้เซินที่ถูก ‘คิดถึง’ ก็กำลังกระวนกระวายใจ “เมืองต้าจ้างฟูยังไม่มีข่าวอีกหรือ!” ผ่านไปนานเช่นนี้แล้ว ผ่านไปครึ่งค่อนวันแล้ว! เผ่าเทพสุริยันจันทราก็มาถึงที่แล้ว กลุ่มคนเลวเหล่านั้นกลับยังไม่มา“ทูลองค์หญิงเจ็ด ทางฝั่งเมืองต้าจ้างฟูส่งสารมาว่ายังไม่สามารถหาตัวคนเลวเหล่านั้นเจอพ่ะย่ะค่ะ” เทพพิทักษ์ก็รู้สึกหงุดหงิด แต่เขาก็กล่าวว่า “คนของเราไปด้วยตนเองแล้ว คิดว่าจะต้องมีข่าวในอีกไม่นาน”“ขอให้เป็นเช่นนั้น!” เมื่อตี้เซินคิดว่าอีกประเดี๋ยวก็จะได้เล่นงานคนเลวพวกนั้นก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก แต่สตรีสวมชุดเกราะสีขาวที่ย