นผู้มีความสามารถไม่น้อย จนบัดนี้กลายเป็นผู้มีความสามารถไม่ธรรมดาการได้รับคำชื่นชมจากซีหวังหมู่โบราณย่อมหมายถึงว่าเขาเหมาะสมกับนายท่านของพวกมัน ดังนั้นท่าทีที่มันมีต่อต้าซือมิ่งจึงเหมือนกับที่มันปฏิบัติต่อนายท่าน
ส่วนเทพอัสนีเพิ่งจะตั้งสติกลับมาได้ มันก็โขกศีรษะสามครั้งขอบคุณต้าซือมิ่งอย่างตื่นตัวทันที “ข้าน้อยขอบคุณจวินโฮ่วที่ช่วยชีวิต!”คำก็ จวินโฮ่ว สองคำก็จวินโฮ่ว สำหรับหรงอี้แล้วเขาไม่รู้สึกอะไรเพราะว่าเขาไม่สนใจผู้อื่นว่าจะเรียกเขาอย่างไรอยู่แล้ว ขอเพียงภรรยาเขาเรียกเขาว่า ‘สามี’ ก็พอแต่จิ่วอิงไม่คิดเช่นนั้น “ไม่เรียก จวินโฮ่ว ได้หรือไม่ รู้สึกอ่อนแออย่างไรไม่รู้! อี้เอ๋อร์ของเราไม่ใช่ผู้ชายอ้อนแอ้นเสียหน่อย! เรียกอย่างอื่น!”“ท่านนี้คือ…” เทพอัสนีไม่รู้จักจิ่วอิง แต่มันสัมผัสได้ว่าพลังของจิ่วอิงไม่ธรรมดา อีกทั้งขณะที่มันมองจิ่วอิงก็อดมองเจ้าตัวน้อยไม่ได้“ปู่จิ่วเจ้าไง!” จิ่วอิงใช้ศีรษะข้างหนึ่งตบแผ่นอกเบาๆ บอกว่า“เรียกสิ!”เทพอัสนี “…”“เรียกเถอะ แม้แต่นายท่านก็เรียกมันปู่จิ่ว…” แม้ซีหวังหมู่จะไม่ค่อยพอใจ แต่นึกถึงนายท่านของพวกมันก็เรียกเช่นนี้ มันก็ย่อมทำตามเทพอัสนีจึงเรียกอย่างไม่มากความอีก “ปู่จิ่ว”
“อืม! หลานรัก!” จิ่วอิงสะบัดหางอย่างดีใจอกดีใจ ทำเอาเจ้าเมืองต้าจ้างฟูที่แกล้งตายร้อง โอ๊ย ขึ้นมาเยี่ยนเสี่ยวเป่าชี้ไปทันที “แกล้งตาย! อิงอิง! ตี!”“จัดไป!” จิ่วอิงยกเจ้าเมืองต้าจ้า
