ด้ไม่ถูกนายท่านจัดการแต่เยี่ยนอวี๋ก็ยื่น ‘มือที่เป็นพิษ’ ใส่มัน พูดว่า “ซีซี ไปช่วยถอนหมุดตะปู ถอนทีละอัน”เทพอัสนีร้อง ซี๊ด ในใจ แต่ภายนอกก็ไม่กล้าคัดค้านซีหวังหมู่เริ่มลงมือ “เจ้าเหลย สนุกกับมันเสียเถอะ รู้ว่านายท่านมาแล้วเจ้ายังกล้ายอมแพ้ ฮึๆๆ…”
“หากเป็นเจ้า เจ้าก็จะทำเหมือนกัน!” เทพอัสนีไม่ยอม คิดว่าซีหวังหมู่ต้องเป็นเหมือนนางแน่นอนซีหวังหมู่ยิ้มเย็นชา ลงมืออย่างไม่เกรงใจ มันถอนหมุดตะปูที่ตอกลงบนเส้นเอ็นของเทพอัสนีทันที ความเจ็บชานั้น… เทพอัสนีร้อง‘โอ๊ย’ อย่างทนไม่ไหวทำเอาเยี่ยนเสี่ยวเป่าถูกดึงดูดความสนใจไป “โอ๊ยยย” ดูเจ็บจังเลย“ไม่กลัวหรือ” จิ่วอิงถาม ถึงอย่างไรซีหวังหมู่ก็ลงมืออย่างโหดเหี้ยม ถอนจนกระดูกและเนื้อของเทพอัสนีปลิวว่อน สมชื่ออสูรร้ายใจอำมหิตจริงๆ แม้แต่สหายเก่ายังกล้าลงมือรุนแรงเช่นนี้เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับไม่รู้สึกกลัว เขาส่งเสียงหน่อมแน้มว่า “ซีซีกำลังช่วยเสี่ยว เหลย! ไม่ใช่ทำ ร้าย เป่ารู้ ไม่กลัวหรอก!”“ฉลาดเป็นกรด”“คิกๆ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชอบถูกชมมากที่สุด…เยี่ยนอวี๋จึงรักษาร่างกายของเทพอัสนีในบรรยากาศที่ค่อนข้างผ่อนคลายนี้อย่างตั้งอกตั้งใจ หลังจากที่ฝ่ายหลังร้องเสร็จ มันก็เริ่มรักษาบาดแผลอย่างตั้งใจแล้ว ไม่เช่นนั้นจะถูกถอนจนร้อง โอ๊ย ไม่หยุดอีก ต้องฝืนทนไว้! มิเช่นนั้นจะถูกมองว่าเป็นตัวตลกอีก
และในขณะเดียวกัน กองทัพเมืองต้าจ้างฟูก็ถูกรวมตัวกันมาแล้วแต่แม่ทัพหญิงเมื
