ั้งคราว “แม่!”“จ๊ะ” เยี่ยนอวี๋หยิกเด็กน้อยเบาๆ รู้ว่าเด็กน้อยดีใจมาก ในที่สุดก็ได้ทานข้าวร้อนๆ แล้ว ทั้งยังมี ‘พ่อตัวน้อย’ เล่นเป็นเพื่อนด้วยเด็กน้อยที่ยิ้มร่าตาหยีน่ารักน่าชังเช่นนี้ ทำเอาเยี่ยนอวี๋อดจูบเขาไม่ได้ นางรู้สึกมีความสุขไปด้วย เพียงแต่ภายใต้ความสุขนี้ยังมีความกังวลอยู่ นางหวังเพียงว่าครั้งนี้จะสามารถถอนคำสาปในตัวของบุตรชายอย่างสิ้นเชิงได้อย่างราบรื่นแต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง…วิ้ง!ผนึกที่หยวนสื่อเทียนจุนสร้างไว้ในทะเลสาบสือซ่าไห่พลันสะเทือนไหว!
