ข้าไกลเหมือนกัน”“ข้ามีคำถาม ในเมื่อเจ้าเป็นเชื้อพระวงศ์เมืองเซวียนหยวน เหตุใดจึงไม่ได้แซ่เซวียนหยวนเล่า” อินหลิวเฟิงถาม“แค่ก! แค่ก…” จางเจ๋อเหอสำลักทันที หลินอวี่ที่อยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นอย่างชัดแจ้ง “เพราะว่าเขาไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ชั้นสูงสายตรงที่ถูกบ่มเพาะมาอย่างไรเล่า ในเชื้อสายราชวงศ์เมืองเซวียนหยวนมีเพียงบุตรชั้นยอดเพียงไม่กี่คนเท่านั้นคู่ควรกับแซ่เซวียนหยวน”อินหลิวเฟิงกล่าวอย่างมีมารยาทว่า “ขออภัย”“ไม่เป็นไรๆ!” จางเจ๋อเหอรีบกล่าว ไม่กล้ารับคำขอโทษของคนข้างกายปฐมราชินีหยวนชู แม้เมื่อครู่นี้จะสงบอารมณ์ตื่นตระหนกลงได้แล้ว แต่… ก็ยังคงตื่นตกใจและหวาดกลัวมาก…ส่วนอินหลิวเฟิงและเอ้อร์เหมา พวกเขาสงบสติอารมณ์ลงได้มากแล้ว ถึงอย่างไรนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกทำลายสามทัศน์ลง เอ้อร์เหมายังทอดถอนใจ “เฮ้อ นายท่านน้อยโชคดีที่ท่านไม่ได้ขอคุณหนูใหญ่แต่งงาน ด้วยสถานะเช่นนี้ ไม่ใช่ผู้ที่ท่านสามารถรับมือได้ด้วยจริงๆ”“หุบปากก็ได้เจ้าน่ะ!” อินหลิวเฟิงรู้สึกอีกครั้งว่าต้าซือมิ่งมองเขาอีกแล้ว สวรรค์เมตตา! เขาไม่กล้ามีความคิดเช่นนี้มานานแล้ว
ทว่าครานี้ต้าซือมิ่งที่กำลังยุ่งอยู่นั้นเพียงแค่หาเวลาเหลือบมองอินหลิวเฟิงทีหนึ่ง เขากำลังเริ่มเตรียมซุปไก่ฉีกร้อนๆ ให้เด็กน้อยแล้ว“ฮี่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่กำลังเล่น ‘พ่อตัวน้อย’ ก็มองท่านพ่อทำอาหารพลางกลิ้งไปมาอยู่ข้างๆ ท่านแม่ของเขาอย่างมีความสุขยังส่งเสียงร้องเป็นคร