าวด้วยสีหน้าซีดเซียวเล็กน้อย “หากการรับรู้ของข้าถูกต้อง น่าจะ…”เยี่ยนอวี๋พูดได้เพียงครึ่งหนึ่ง ค่ายกลย้ายมิติก็สั่นสะเทือนเสียงดังวิ้ง แสงพลันส่องสว่างวาบ! เยี่ยนอวี๋ไม่ได้สนใจความเคลื่อนไหวเล็กน้อยเพียงเท่านี้ สิ่งที่ทำให้นางหน้าเปลี่ยนสีคือ…พรวด!ต้าซือมิ่งกระอักเลือดออกมา!ครานี้เอง!“อ้ะเนะ!”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ใจหายใจคว ่าคิดว่าเป็นเพราะตนเองขยับตัวจึงทำให้ท่านพ่อบาดเจ็บ เขาตัวแข็งทื่อ น ้าตาเอ่อล้นในดวงตา ไม่กล้าขยับเขยื้อนตัวแม้แต่น้อย
