สิ…” ผูเอ้อตัวตระหนก “องค์หญิงเจ็ด ช่วยด้วย!” ข้าบริสุทธิ์นะ!ตี้เซินไม่คิดว่าศัตรูจะอำมหิตเช่นนี้ จู่ๆ ก็เข่นฆ่าเชลยอย่างไร้มนุษยธรรมเช่นนี้!?หงส์เทพรีบเอ่ยขึ้นทันทีว่า “หยุดนะ!”กร๊อบแกร๊บ จิ่วอิงที่ใช้ความพยายามอย่างมากในการกินเทพมันย่อมไม่ฟังผู้ใดทั้งนั้น มันกินเทพอีกกลุ่มหนึ่งต่อไป ทำเอาเทพองค์อื่นๆ ที่ตั้งสติได้ตกใจจนร้องไห้ “ช่วยด้วยยย”“ปู่จิ่ว ท่านลากและสะบัดพวกเราต่อไปเถอะ! พวกเราไม่คัดค้านแน่นอน!”“ช่วยด้วย! หงส์เทพ…”“องค์หญิงเจ็ด…”เทพสามพันกว่าองค์ร ่าร้องไม่หยุด พวกเขาร้องไห้เจียนตายแล้วน่าเสียดายที่พวกเขายิ่งกลัว จิ่วอิงก็ยิ่งกินอย่างเอร็ดอร่อย!เด็กน้อยอยากจะดูจิ่วอิงกินเทพ แต่ท่านพ่อของเขาไม่อนุญาตท่านพ่อกดตัวเขาไว้ในอ้อมอกแล้ว “เด็กดี อยู่นิ่งๆ นะ”
“ดูอิงอิง!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่าอยากดู ทั้งยังทำท่าจะกลิ้งออกมาจากอ้อมอกของท่านพ่อเอ้อร์เหมาที่อยู่ไม่ไกลก็ทอดถอนใจอย่างเห็นใจว่า “ช่างเป็นฉากเศร้าสลดจนอยากจะหลั่งน ้าตา น่าสงสารจริงๆ เป็นถึงองค์เทพกลับถูกกลืนกินง่ายดายเช่นนี้ คงทิ้งบาดแผลในใจไว้ไม่น้อย”“เทพที่ตายเร็วยังดี คงไม่ทันรู้สึกอะไร แต่เทพที่รอความตายอยู่นี่น่ะสิคงมีบาดแผลในใจ” อินหลิวเฟิงเองก็รู้สึกว่าเทพกลุ่มนี้น่าสงสารจริงๆ แต่ใครบอกให้พวกเขาตกอยู่ในมือของกูไหน่ไนและต้าซือมิ่งเล่าและเมื่อจิ่วอิงกลืนเทพลงไปจนหมดแล้ว เยี่ยนอวี๋ก็เพิ่งจะหยุดส่งกระแสจิตสัมผัส นางกล่
