ร่างของหงส์เทพมีสายเลือดของผู้ใต้บังคับบัญชาเก่าของนางไหลเวียนอยู่ แต่นางในบัดนี้ไม่ได้สนใจหงส์เทพเลยแม้แต่น้อย กลับมองผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่เพิ่งเดินออกมาจากค่ายกลย้ายมิติด้านหลังนางเพราะว่านางสัมผัสถึง ‘ผนึก’ ที่นางทิ้งไว้ในร่างของเขา หรือก็คือว่าผู้อาวุโสคนนี้ มหาเทพอาวุโสท่านนี้ก็คือเทพตกสวรรค์ที่บงการ
ฮ่องเต้หยวนคังคนนั้น! และคือเทพทรามที่ให้ปีศาจระกาเก้าเศียรวางยาทำร้ายเยี่ยนเสี่ยวเป่า!การรับรู้นี้… ทำให้เยี่ยนอวี๋เหินลงไปอยู่ข้างกายต้าซือมิ่ง และจับมือเรียวยาวของต้าซือมิ่งไว้แน่น แม้ลมหายใจจะมั่นคงดี แต่หรงอี้ที่ถูกนางจับมือไว้แน่นก็รู้ได้ว่านางตื่นเต้นมาก!นี่เป็นอารมณ์ที่พบได้น้อยในตัวเยี่ยนอวี๋ แต่ครั้งนี้นางตื่นเต้นมากจริงๆ! เพราะว่าฝ่ายตรงข้ามปรากฏตัวเร็วเกินไป นางไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้ชั่วจังหวะหนึ่งนางรู้สึกกังวล กังวลว่าตนเองจะรู้สึกผิดเพี้ยนไปทว่านางรู้ดีว่า ไม่ผิดแน่นอน! ดังนั้นเยี่ยนอวี๋จึงลงมาอยู่ข้างกายต้าซือมิ่งอย่างใจเย็น นางจับมือเขาไว้แน่น แม้จะไม่มีคำพูดใดๆแต่นางรู้ว่าสามีของนางเข้าใจนางส่วนหรงอี้ เขาก็เข้าใจแล้วจริงๆ!“ตอบข้ามา!” หงส์เทพที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นางก็ตวาดใส่ “มิเช่นนั้นข้าไม่อดทนรอต่อไปหรอกนะ”เสียดาย… เยี่ยนอวี๋ยังคงไม่สนใจนาง นางกำลังลูบบุตรของตน“แม่?”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกลูบจนงงงันก็เงยหน้ามองท่านแม่ ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับพูดได้ ถามว่า
