พอี้หยางก็กอดศพของลูกชายนางไว้แน่น ในขณะเดียวกัน…“ไท่สื่อ!”ตี้เซินที่ระเบิดแสงสีม่วงแน่นหนาและเจิดจ้าออกมา นางระเบิดพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงราวกับดวงดาวและจักรวาลแตกระเบิด
“เฮ้ย!” อินหลิวเฟิงสบถ เขารู้สึกได้ว่าพลังทำลายล้างนี้สามารถทำลายเขาจนไม่เหลือแม้แต่ซาก อีกทั้งไม่เพียงเขาที่รู้สึกเช่นนี้ชาวเมืองทั้งหมดของเมืองไป๋เฟิง รวมถึงท่านเทพอี้หยางล้วนรู้สึกเช่นเดียวกันถึงอย่างไรพลังที่ตี้เซินปะทุออกมาก็เป็นการโจมตีไม่เลือกหน้านอกจากนางจะไม่ปล่อยให้กลุ่มคนเยี่ยนอวี๋รอดชีวิตแล้ว นางยังไม่ปล่อยให้เหล่าเทพและชาวเมืองที่เห็นสภาพน่าอนาถของนางรอดชีวิตไปได้เช่นกัน ซึ่งเป็นดั่งที่ท่านเทพอี้หยางคิดไว้นี่ก็คือตี้เซิน…วิ้ง!ตี้เซินที่ระเบิดพลังแข็งแกร่งขั้นสุดออกมาจนสามารถทำลายเมืองไป๋เฟิงได้ในทันที กระทั่งทำให้สวรรค์ชั้นหนึ่งสั่นคลอนได้ ถึงแม้นางจะเพิ่งมีอายุครบสามหมื่นปี ซึ่งในเผ่าสวรรค์แล้วถือว่าเพิ่งเติบใหญ่ แต่พลังทำลายล้างของนางก็น่าทึ่งเช่นนี้แล้ว!“จบกัน…”เทพไม่น้อยคิดว่าตนเองต้องกลายเป็นปลาตายหงายท้องแล้วแน่ๆส่วนท่านเทพอี้หยาง ผูเอ้อตัวและเทพองค์อื่นๆ ก็ระเบิดพลังป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา พยายามปกป้อง ‘ชีวิตที่ไร้ค่า’ ของตนท่ามกลางการทำลายล้างนี้
เหตุการณ์ทั้งหมดนี้บรรยายแล้วยืดยาว แต่ในความเป็นจริงเหตุการณ์เกิดขึ้นเพียงชั่วขณะเท่านั้น! แม้แต่ครึ่งลมหายใจก็ไม่ถึงเหล่าผู้น้อยใหญ่เมืองไ