ป่ามอง ‘องค์หญิงเจ็ด’ บนท้องฟ้า ก่อนจะมองจิ่วอิงที่อยู่ไม่ไกล เขาปรบมืออย่างตื่นเต้นดีใจ “ว้าววว อิงเก่ง!”“แน่นอน!” จิ่วอิงเชิดหน้าทั้งเก้าขึ้น มันสะบัดหางเล่นให้เสี่ยวเป่าดูโดยไม่สนใจว่าผู้ที่มาคือใคร เหวี่ยงจนเกิดเสียงดัง ตุบๆ เข้าจังหวะกันเป็นอย่างดี“คิกๆ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายื่นมือออกไปหาจิ่วอิงอย่างหวั่นไหว“พ่อ! ไป! ไปอิงอิง!”ต้าซือมิ่งลูบเด็กน้อย ครั้นกำลังจะตามใจเขา องค์หญิงเจ็ดท่านนั้นกลับปริปากพูดขึ้นว่า “เข่นฆ่าเจ้าเมืองไป๋เฟิง ทุบตีเจ้าเมืองผิงเฉิงสบประมาทกองทัพสวรรค์ ทำให้ต้นไม้โบราณไป๋เฟิงกลายพันธ์ จุ๊ๆ!พวกเจ้าเก่งไม่เบาเลยนี่”
“องค์หญิงโปรดเจ็ดช่วยด้วยเพคะ!” ท่านเทพอี้หยางโขกศีรษะอีกครั้ง นางไม่เชื่อว่ากลุ่มเทพเถื่อนที่ทำความผิดมากมายเช่นนี้จะยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ถึงแม้ความสามารถของพวกเขาจะน่าทึ่งจริงๆ แต่ผู้ที่มาคือองค์หญิงเจ็ด! บุตรสาวโดยแท้เพียงหนึ่งเดียวของเทียนตี้และเทียนโฮ่ว!ในเมื่อองค์หญิงเจ็ดมาแล้ว ย่อมไม่ปล่อยพวกเขาไว้เช่นนี้แน่ดังนั้นนางจึงพยักหน้าพูดว่า “แจ้งชื่อของพวกเจ้ามา ไปตำหนักสวรรค์พร้อมข้า”เยี่ยนอวี๋ไม่ชินกับการเงยหน้ามองผู้อื่น แต่ด้วยสถานะของฝ่ายตรงข้าม นางจึงมิได้ลงมือทันที เพียงแค่กล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าอยากเข้ามายุ่งเรื่องนี้ เช่นนั้นก็ลงมาพูด”“ฮึ! กล้าดีนัก!” ท่านเทพอี้หยางหยันเหยียดมองเยี่ยนอวี๋ นางคิดไปถึงจุดจบอันน่าสลดของนังสารเลวคนนี้แล้ว! ค
