“อุแว้!” ครานี้จิ่วอิงดีใจมาก “ข้าชอบความเด็ดขาดเช่นนี้ของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์จริงๆ เหมือนกับปู่จิ่วของเจ้าไม่มีผิด! เอาจริงขึ้นมาไม่ไว้หน้าใคร! มา! เม่ยเอ๋อร์ รีบมัดกากเดนพวกนี้ให้ปู่จิ่วที!”“มัด!” เด็กน้อยผู้ยุ่งเรื่องผู้อื่นเพื่อความบันเทิงก็ส่งเสียงเล็กเสียงน้อยอย่างตื่นเต้นดีใจจนตนเองเกือบจะร่วงออกจากอ้อมอกของท่านพ่อ จะได้ไปช่วยอิงอิงของเขามัดคนแล้วทว่าต้าซือมิ่งมิได้ปล่อยเขาไป มิหนำซ ้ายังกอดเด็กน้อยไว้แน่นกว่าเดิม “เด็กดี” ประเดี๋ยววิ่งไปวิ่งมาแล้วเนื้อตัวสกปรกกลับมาก็ถูไถบนตัวเขาอีก เด็กคนนี้ดีทุกอย่างยกเว้นเรื่องรักสะอาดส่วนลูกไก่ที่ไม่มีใครสนใจก็บินไปช่วยมัดแล้ว ทำเอาเด็กน้อยยิ่งอยากลง “พ่อ! ปล่อยเป่าไปมัด!”“พ่อคุณทูนหัว เจ้าอย่าตามไปเลย ลูกมือมากพอแล้ว” อินหลิวเฟิงไม่กล้าให้พ่อคุณทูนหัวไปช่วยหรอก กลัวว่าจะเกิดอันตรายอะไรหากพ่อคุณทูนหัวเป็นอะไรขึ้นมา เขาจะทำเช่นไรเล่าเขาที่ร่างกายเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นขั้นถอดจิตได้ เตรียมจะเลื่อนขั้นเป็นเทพบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสถานที่ที่ดีเยี่ยมเช่นนี้! หากกลับโยวตูในอนาคตคงสร้างชื่อเสียงให้ไม่น้อย ตาแก่ที่บ้านก็คงดีใจตาย“ไม่ ไม่พอ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่าต้องมัดคนเยอะมาก คนไม่พอ!
อินหลิวเฟิงย่อมไม่เห็นด้วย “เช่นนั้นคนตัวเล็กเช่นเจ้าก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี อยู่นิ่งๆ ที่นี่เถอะ”“เชอะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่รู้สึกถูกดูแคลนก็ยิ่งอยากไป “พ่อ! พ่อ!ปล่อยเป
