ข้ำงหน้ำค่ำยกลย้ำยมิติของสวรรค์ชั้นเก้ำบังเอิญมีเงำร่ำงสีม่วงอร่ำมปรำกฏขึ้น“องค์หญิงเจ็ด!”ท่ำนเทพที่อยู่ใกล้เคียงค่ำยกลเคลื่อนย้ำยมิติต่ำงประสำนมือคำรวะ ต่ำงรู้ว่ำหญิงงำมที่มีท่วงท่ำและใบหน้ำสง่ำงำมงดเพริศพริ้งท่ำนนี้ก็คือ ตี้เซิน องค์หญิงเจ็ดผู้ซึ่งเป็นที่โปรดปรำนของสรวงสวรรค์ที่สุด“อืม” ตี้เซินพยักหน้ำอย่ำงเกียจคร้ำน แสดงให้เห็นถึงควำมเย่อหยิ่งขององค์หญิงผู้สูงส่งในรำชส ำนัก อีกทั้งรูปร่ำงผอมเพรียวตัวสูงกว่ำเทพสตรีทั่วไป ท่วงท่ำอ่อนช้อยและสง่ำงำมอย่ำงเป็นธรรมชำติในทุกอิริยำบถ ท ำให้เทพหนุ่มไม่น้อยหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นเสียดำยที่เทพธิดำไม่สนใจ ตั้งแต่ที่ตี้เซินเติบใหญ่มำ ไม่รู้ว่ำซีเหอคัดเลือกรำชบุตรเขยให้นำงไปแล้วกี่คน แต่นำงก็ไม่ชอบเลยสักคน ท ำเอำเทพหนุ่มที่มีควำมสำมำรถไม่น้อยถึงกับยินยอมมำเป็นองครักษ์ค่ำยกลเคลื่อนย้ำยมิติ เพื่อ ‘พบ’ องค์หญิงเจ็ดโดยบังเอิญบ้ำงแต่จะท ำอย่ำงไรได้ พวกเขำยังไม่ทันเริ่มบทสนทนำ เทวรถที่หำยวับไปจำกต ำหนักสวรรค์ก็ปรำกฏขึ้นข้ำงหน้ำค่ำยกลเคลื่อนย้ำยมิติท่ำนเทพอี้หยำงและนำงฟ้ำของนำงก็ลงมำจำกรถอย่ำงร้อนรน
“เทวรถของเสด็จแม่?” ตี้เซินเลิกคิ้วเล็กน้อยท่ำนเทพอี้หยำงคำรวะอย่ำงรวดเร็ว “องค์หญิงเจ็ด”ตี้เซินจ ำท่ำนเทพอี้หยำงได้ “เจ้ำเป็นอะไรหรือ เหตุใดจึงร้อนรนเช่นนี้”“ทูลองค์หญิงเจ็ด ท่ำนเทพของหม่อมฉันได้รับข่ำวว่ำบุตรชำยสุดที่รักของหม่อมฉันถูกเทพเถื่อนจำกแดนมนุษย์ท
