ื่อนเหล่ำนี้ไว้เป็นผู้ชิงต ำแหน่งเทพ ต ำแหน่งสูงกว่ำเทพชั้นผู้น้อยที่ขึ้นเป็นเทพจำกเส้นสำยเล็กน้อย แต่เนื่องจำกไม่มีคนคอยหนุนหลัง จึงอยู่ร่วมกันได้ไม่ดีนักอีกทั้งแสนปีที่ผ่ำนมำนี้ ก็ไม่มีเทพเถื่อนฝ่ำประตูสวรรค์มำอีกวันนี้จู่ๆ ปรำกฏตัว ฟังแล้วเหมือนจะโหดเหี้ยมกว่ำเทพเถื่อนที่บันทึกไว้ก่อนหน้ำนี้ ตี้เซินจึงรู้สึกสนใจมำก “ดังนั้นสิ่งที่พวกเจ้ำกล่ำวคือควำมจริง?”“แน่นอนเพคะ สำรนี้ยังเป็นสำรที่เทียนโฮ่วเหนียงเหนียงเป็นผู้แจ้งท่ำนเทพของข้ำน้อยเอง ดังนั้นท่ำนเทพของหม่อมฉันจึงร้อนรนเช่นนี้ องค์หญิงโปรด…” นำงฟ้ำภักดีท่ำนนี้ของอี้หยำงก็สู้สุดใจ ขำดเพียงไม่ได้พูดไปตรงๆ ว่ำอย่ำขวำงทำงเลย
ตี้เซินก็ไม่สนใจควำมผิดเล็กน้อยเช่นนี้ แต่กลับกล่ำวอย่ำงสนใจว่ำ “ได้ ในเมื่อเป็นข่ำวจำกเสด็จแม่ของข้ำ เช่นนั้นก็คงไม่ผิดแล้ว ข้ำจะไปกับพวกเจ้ำเอง”“เพคะ?” ท่ำนเทพอี้หยำงตะลึง น ้ำตำหยุดไหลในทันที นำงฟ้ำข้ำงกำยนำงก็ชะงักเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ำไม่คิดว่ำองค์หญิงเจ็ดผู้เลื่องลือว่ำรับมือด้วยยำกท่ำนนี้จะไปพร้อมกับพวกนำงด้วยนี่มัน…ท่ำนเทพอี้หยำงตั้งสติได้อย่ำงรวดเร็วจึงน้อมคำรวะแสดงควำมขอบคุณ “ขอบพระทัยองค์หญิงเจ็ดเพคะ เช่นนั้นเรำไปกันตอนนี้เลยไหม”ท่ำนเทพอี้หยำงรู้ดีว่ำ หำกมีองค์หญิงเจ็ดร่วมออกโรงด้วยหลำยๆ เรื่องก็คงง่ำยกว่ำเดิม!“ได้” ตี้เซินหันหลังกลับไปยังค่ำยกลย้ำยมิติอย่ำงเด็ดเดี่ยวสงสำรท่ำนเทพที่รอนำงมำหลำยปี แผนพ
