ไม่ๆๆ… เป็นไปไม่ได้! ข้ำทิ้งพลังจิตไว้ที่ตัวเขำ มันปกป้องเขำได้ พลัง
จิตของข้ำยังไม่ถูกปลุกเร้ำออกมำเลย ชื่อเฟิงต้องยังมีชีวิตอยู่! มีชีวิตอยู่!”“ข้ำน้อย… ก็เพิ่งทรำบข่ำวเมื่อครู่นี้ บัดนี้ก็มิอำจตรวจสอบอีกครั้งได้ เพรำะเมืองไป๋เฟิงปิดลงอย่ำงสมบูรณ์แล้ว เกรงว่ำแม้แต่มหำเทพก็เข้ำไปไม่ได้ขอรับ” ผู้ดูแลต ำหนักอี้หยำงเองก็ไม่รู้ว่ำจะพูดอะไรดีแล้ว“ปิดอย่ำงสมบูรณ์หรือ” ตี้เซินที่ฟังถึงตรงนี้ก็เลิกคิ้วอีกครั้ง “เจ้ำหมำยควำมว่ำ ไม้โบรำณไป๋เฟิงถูกกระตุ้นอย่ำงสมบูรณ์ เมืองไป๋เฟิงถูกปิดล้อมทั้งหมดแล้วหรือ”“ใช่ขอรับ!” ผู้ดูแลต ำหนักอี้หยำงขำนตอบอย่ำงมั่นใจ แต่เขำไม่รู้จักองค์หญิงเจ็ด จึงยังไม่รู้ว่ำผู้ที่ถำมคือตี้เซิน องค์หญิงเจ็ดหรือพระธิดำผู้สูงศักดิ์แห่งสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำ“น่ำสนใจ” ดวงตำตี้เซินประกำยแสงเจิดจ้ำ “ทหำร ถ่ำยทอดค ำสั่งของข้ำไป เชิญผูถีเทียนอ๋องส่งเทพต้นไม้มำยังสวรรค์ชั้นหนึ่งเพื่อเข้ำไปตรวจสอบพร้อมข้ำ เทพเถื่อนจำกที่ใดถึงเหิมเกริมเช่นนี้”“พ่ะย่ะค่ะ!” องครักษ์ค่ำยกลย้ำยมิติสวรรค์ชั้นเก้ำที่ได้รับค ำสั่งก็ส่งสำรไปที่จวนผูถีเทียนอ๋องแล้วในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ที่อยู่ในเมืองไป๋เฟิงก็ก ำลังค่อยๆ คลำยกำรปิดล้อมเมืองไป๋เฟิง “เม่ยเอ๋อร์ มัดพวกเขำไว้กับปู่จิ่ว เรำไปต ำหนักสวรรค์กัน”
