งเช่นนี้ อี้หยางก็วางใจแล้วเพคะ วันนี้ได้ยินว่าตี้จวินจะเรียกเหล่าขุนเขาและท้องทะเลกลับมา ท่านพี่ก็กระวนกระวายใจตลอดเวลา ในฐานะที่อี้หยางเป็นน้องเล็ก เมื่อเห็นดังนี้ย่อมร้อนรน หม่อมฉันนั่งไม่ติดจริงๆ ได้โปรดเหนียงเหนียงลงโทษอี้หยางที่บุ่มบ่ามด้วยเพคะ”“เจ้ามีหัวใจรักพี่น้อง จะมีโทษได้อย่างไร ลุกขึ้นเถิด” ซีเหอสั่งคนประคองอี้หยางขึ้นมา “เจ้ากลับไปก็ปลอบชื่อฝานเสีย ในเมื่อเขาเป็นเทียนอ๋องในเผ่าสวรรค์แล้ว เทพใดๆ ก็มิสามารถวางอำนาจกับเขาได้!”“เพคะ ขอบพระทัยเหนียงเหนียงเพคะ” ท่านเทพอี้หยางไม่คิดเลยว่าเทียนโฮ่วจะตอบอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ ไม่ต้องปล่อยให้นางคิดเดามากเกินไปเอง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเทียนโฮ่วไม่ชอบเหล่าขุนเขาและท้องทะเลอย่างเห็นได้ชัด! และเมื่อมีวาจาของเทียนโฮ่วท่านเทพอี้หยางก็วางใจมาก เพราะว่าสามหมื่นปีที่ผ่านมานี้ กิจธุระ
ในสรวงสวรรค์ เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ในสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เทียนโฮ่วเป็นผู้จัดการมาโดยตลอด ถึงอย่างไรเทียนตี้ก็จำศีลไปสามหมื่นปี!ดังนั้นเมื่อท่านเทพอี้หยางได้รับคำตอบที่พึงพอใจแล้วก็เตรียมจะคารวะกล่าวลา แต่นางยังไม่ทันปริปาก นางฟ้าองค์หนึ่งก็ขึ้นมากระซิบข้างหูเทียนโฮ่วสองสามคำ“อะไรนะ?” ราวกับว่าเทียนโฮ่วซีเหอมองท่านเทพอี้หยางตามสัญชาติญาณ แววตาแสดงความเสียใจท่านเทพอี้หยางใจกระตุก “เหนียงเหนียง?”เทียนโฮ่วซีเหอถอนหายใจพลางส่ายศีรษะ พูดกับนางฟ้าข้างกายว่า “เจ้าพูดออกมา
