“คุกเข่าลง”เมื่อเยี่ยนอวี๋เอ่ย กองทัพสวรรค์รวมถึงกัวเทาก็ตกอยู่ภายใต้แรงกดดันไร้รูปของเทพ ทุกคนคุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียงกันคล้ายกับการโจมตีเมื่อครู่นี้ของพวกเขา เหล่าชาวเมืองน้อยใหญ่ในเมืองไป๋เฟิงที่เห็นฉากนี้ต่างหายใจไม่ทั่วท้อง!“เจ้า…”แววตาของท่านเทพผิงเฉิงที่มองเยี่ยนอวี๋พลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความไม่ใส่ใจกลายเป็นความหวาดกลัว กระทั่งยำเกรง!เพราะถึงแม้เขาจะไม่ได้ตกเป็นเป้าหมายแรงกดดันศักดิ์สิทธิ์ของเยี่ยนอวี๋ แต่เขาก็ยืนอยู่ข้างกายกัวเทา ดังนั้นเขาก็พอจะรู้สึกถึงแรงกดดันศักดิ์สิทธิ์ของเยี่ยนอวี๋ได้ในขณะเดียวกัน…ฟิ้ว!ท่านเทพซ่านเฉิงที่หายตัวกลายเป็นแสง เขาคิดจะฉวยโอกาสนี้หนีออกจากที่นี่!ใช่แล้ว หนีจากที่นี่!
ท่านเทพซ่านเฉิงในบัดนี้มั่นใจแล้วว่า กลุ่มคนที่สวมชุดมงคลและยังมีอสูรร้ายเช่นจิ่วอิงต้องไม่ใช่เทพเถื่อนที่มาจากโลกมนุษย์อย่างแน่นอน ยิ่งไม่ใช่เพียงปีศาจต้นไม้ด้วยประการแรก เทพเถื่อนไม่มีทางแข็งแกร่งเช่นนี้!ประการที่สอง ปีศาจต้นไม้ไม่มีทางครอบครองแรงกดดันศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์และยิ่งใหญ่จนแม้แต่กองทัพสวรรค์ยังต้องยอมจำนนเช่นนี้ดังนั้นท่านเทพซ่านเฉิงจึงเลือกที่จะหนีออกจากที่นั่นอย่างไม่ลังเล คิดจะไปส่งข่าวให้ท่านเทพอี้หยาง รายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดแต่แล้ว…วิ้ง!ต้นไม้โบราณไป๋เฟิงขนาดใหญ่ก็เปล่งแสงสีขาวประกายบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิมออกมาจากนั้น…วิ้ง!ท่านเทพซ่านเ
