ฉิงที่กลายร่างเป็นแสงหายตัวไปก็ถูกดีดกลับมาอย่างรวดเร็ว!
ปัง!ท่านเทพซ่านเฉิงที่ถูกดีดกลับมาล้มลงที่เดิมหัวเกือบทิ่มซู่!ซู่ๆๆ!…เมืองไป๋เฟิงเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง รากทั้งหมดที่แผ่ขยายเข้าไปในเมืองโดยฝีมือของท่านเทพผิงเฉิง บัดนี้ล้อมเมืองไว้แล้ว มันแผ่กระจายจากพื้นดินสู่ท้องฟ้าเชื่อมต่อกับเรือนยอดอันเขียวชอุ่มของต้นไม้ กลายเป็นกรงไม้โบราณที่แข็งแกร่งมิอาจทำลายได้ภาพเช่นนี้ ทำเอาชาวเมืองไป๋เฟิงหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง “ซึ๊ด!”“นี่ถึงจะเป็นการปิดเมืองที่แท้จริง!?”“เกรงว่าจะใช่ ข้าจำได้ว่าในตำราบันทึกไว้ว่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นกรงขังได้ยาก มหาเทพก็มิอาจทำลายได้”“แม่เจ้า…”เหล่าทวยเทพเมืองไป๋เฟิงตะลึงงันเมื่อเอ้อร์เหมาได้ยินบทสนทนาเช่นนี้ก็อดแขวะพวกเขากับนายน้อยไม่ได้ว่า “นายน้อย รู้สึกว่าเมืองสวรรค์ในสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจะไม่ได้ต่างจากโยวตูของเราเลยนะขอรับ”
อินหลิวเฟิงไม่ได้สนใจเอ้อร์เหมา เขากำลังมองเยี่ยนอวี๋ เพราะว่าตั้งแต่ที่ขึ้นมาสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ทุกครั้งที่เยี่ยนอวี๋ลงมือ ผนึกในร่างกายของเขาก็จะสั่นสะเทือน อีกทั้งยังรุนแรงขึ้นทุกครั้ง?!“นายน้อย สายตาของท่านดูผิดปกติ ท่านคงไม่ได้คิดอะไรกับคุณหนูใหญ่เยี่ยนหรอกนะขอรับ” เอ้อร์เหมาดูออกว่านายน้อยของพวกเขาผิดแปลกไป “ท่านอยู่เฉยๆ เถอะ ตอนนี้คนเขาเป็นฮูหยินของต้าซือมิ่งแล้ว”“ไปให้พ้น!” อินหลิวเฟิงไม่อยากคุยกับลูกน้องโง่เขลาคนนี้แต่เห็นไ
