เยี่ยนชื่อเฟิงฟังเสร็จก็ออกคำสั่งทันที“ขอรับ! ท่านเจ้าเมือง” ผู้พิทักษ์จวนเจ้าเมืองแห่งเมืองไป๋เฟิงน้อมรับคำสั่ง จากนั้นก็นำองค์รักษ์เจ้าเมืองกลุ่มหนึ่งมุ่งไปทางประตูทิศใต้เพื่อจับกุมเยี่ยนอวี๋และคนอื่นๆ ทันทีส่วนเยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ นางเพิ่งดูดซับพลังสร้างโลกเสร็จ รัศมีรอบกายยิ่งมิอาจคาดเดาได้ รูปโฉมของนางเปล่งประกายสว่างไสวมากยิ่งขึ้น ทั่วทั้งร่างของนางเผยให้เห็นถึงความสง่าและสุขุมของเทพสูงสุด“ว้าววว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตะลึงงัน เขายังยื่นมือน้อยๆ ออกไปประหนึ่งคนบ้าสตรี “แม่! อุ้ม…”เยี่ยนอวี๋จึงลืมตาขึ้น ในดวงตาของนางปรากฏแสงศักดิ์สิทธิ์วูบไหว ทำเอาดวงตาสีหมึกของต้าซือมิ่งที่คอยจับตามองนางตลอดหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะแสดงความยินดีเบาๆ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ ยินดีด้วย”“ยินดี! ด้วย!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็นำมือที่ยื่นออกไปขอให้อุ้มกลับมากุมประสานไว้และยัง ‘คารวะ’ ด้วยท่าทีจริงจัง ดวงตากลมโตของเขายิ้มหยีจนกลายเป็นพระจันทร์เสี้ยว เผยให้เห็นฟันซี่น้อยๆ คล้าย
ไข่มุกหลายซี่บนเหงือกสีชมพูของเขา ช่างน่ารักน่าชังนัก ทำเอาเยี่ยนอวี๋อดเดินเข้าไปกอดเด็กน้อยและชายที่อุ้มเด็กน้อยไว้ไม่ได้ และยังจูบสองพ่อลูกคนละทีด้วย“ฮี่…” เจ้าตัวน้อยดีใจกระดี๊กระด๊าต้าซือมิ่งที่ได้รับผลพลอยได้ก็ยกริมฝีปากขึ้น ครั้นกำลังจะโอบภรรยาที่เข้าหาเขาก่อนเพื่อจูบนางกลับ เทพไร้ประโยชน์สององค์ก็อุทานขึ้นอย่างตื่นตระหนก “แย่แล้ว! เหมือนว่าจ
