ีรษะเข้าไปในซอกคอของนาง มิหนำซ ้ายังสูดหายใจเข้าลึกสองสามที พึมพำอย่างอ่อนโยนว่า “คิดถึงเจ้ามาก”หัวใจเยี่ยนอวี๋พลันอ่อนยวบ…นางจึงยกมือขึ้นโอบเอวของเขาไว้ เสียงก็อ่อนโยนลง “พรุ่งนี้ก็งานแต่งแล้ว ท่านพ่อบอกให้ทนหน่อย วันข้างหน้าของเราย่อมยาวไกล”ต้าซือมิ่งที่ไม่อยากทนก็อ้าปากกัดคอขาวนวลดั่งหิมะของคนที่อยู่ใกล้ๆ เบาๆ ทำเอาเยี่ยนอวี๋สะดุ้งเล็กน้อย และผลักศีรษะที่อยู่ในซอกคอของนางออกเล็กน้อย นางเหลือบมองเขาและกำลังจะถามว่ากัดทำไม แต่เมื่อนางหันศีรษะไปด้านข้าง ริมผีปากที่ค่อนข้างเย็นของเขาก็เคลื่อนมาประกบลงบนริมฝีปากของนาง…
เยี่ยนอวี๋ตกใจ!ก๊อก! ก๊อกๆ!เสียงเคาะประตูดังรัว!ไม่เพียงเท่านี้…“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์! เกิดเรื่องแล้ว!”[1] เวลาโหย่ว หมายถึงช่วงเวลา 17:00-19:00
