เมื่อปีศาจแฝงฝันพูดถึงความโกลาหลที่เกิดขึ้น เยี่ยนอวี๋ในขณะนี้ก็คิดถึงปัญหาผนึกแดนเทพที่คิเมียรากล่าวถึง นางและต้าซือมิ่งรวมถึงคิเมียราจึงมาถึงทางเข้าผนึกแดนเทพแล้ว และการมาในครั้งนี้… เยี่ยนอวี๋ก็สัมผัสถึงความผิดปกติทันที “มีพลังแดนมืดขนานใหญ่ถูกดูดออกจากแดนมืด”“ว่าไงนะ” คิเมียราบอกว่าตนเองไม่รู้สึกอะไรเลย!ทว่าต้าซือมิ่งเองก็สัมผัสถึงเช่นกัน “อืม และยังผ่านไปครู่หนึ่งแล้ว”“คงเริ่มตั้งแต่ตอนที่เกิดความวุ่นวาย และจบลงก่อนที่ความวุ่นวายจะจบลงจึงไร้ร่องรอยเช่นนี้” เยี่ยนอวี๋คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีเทพในแดนเทพดูดกลืนพลังของแดนมืดแล้ว“ข้าเข้าไปดูเอง พวกเจ้ารอข้าที่นี่” เยี่ยนอวี๋พูดพลางกำลังจะหายตัวเข้าไปในแดนผนึกแต่ต้าซือมิ่งคว้านางไว้ “สัมผัสจากที่นี่ก็ได้ อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น อย่าเอาตัวเองเข้าไปในที่เสี่ยงเลย” สถานที่แห่งนี้ทำให้เขารู้สึกไม่ชอบมาพากล“ก็ดี” อันที่จริงเยี่ยนอวี๋ก็รู้สึกเช่นเขา เพียงแต่แต่เดิมนางคิดว่านางคุ้นเคยกับแดนผนึกดี คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีมิหนำซ ้าก็ใช่ว่าจำเป็นต้องเข้าไปในแดนผนึกนางจึงจะหาเบาะแสได้
เสียหน่อย ดังนั้นหลังจากที่นางตกลงก็แผ่ญาณทิพย์ไปยังแดนผนึกคอยจับสัมผัสในนั้นอย่างระมัดระวังเพียงไม่นาน นางก็สัมผัสกลิ่นอายที่หลงเหลือในนั้นได้ ถึงแม้เจ้าของของกลิ่นอายนี้พยายามทำลายร่องรอยอย่างเต็มที่แล้วแต่เยี่ยนอวี๋เคยใช้วิชาสายตาพิฆาตจับจ้อง ‘เขา’ ดั
