้” อีอิ่นพยักหน้าถามว่า “จิ่วอิงอ๋องต้องอยู่เฝ้าสำนักชางอู๋มิใช่หรือ เหตุใดจึงมาโยวตู โยวตูมีปัญหาอะไรหรือ”อินหลิวเฟิงกำลังจะบอกว่าไม่มี จิ่วอิงกลับชิงพูดก่อนว่า “มี!”อีอิ่นสีหน้าเคร่งขรึมทันที “จิ่วอิงอ๋องโปรดชี้แนะ”“ข้ายังไม่รู้ว่าคือปัญหาอะไร แต่ตาแก่เช่นเจ้าต้องระวังหน่อยโชคดีที่ข้าปู่จิ่วของเจ้ามาแล้ว มิเช่นนั้นอาจจะเกิดเรื่องใหญ่” จิ่วอิงพูดจบก็ลงจากภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลมายังพื้นดิน และหิ้วอินหลิวเฟิงและเอ้อร์เหมาเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
อีอิ่น “…”เขายังไม่รู้เรื่องอะไรเลยทว่าอีอิ่นกลับไม่ได้ซักไซ้ถามต่อ เขาเพียงแค่จำคำเตือนของจิ่วอิงขึ้นใจ ที่สำคัญคือเขาเองก็ตามพวกเขาไปไม่ทันด้วยในขณะเดียวกัน… ณ เมืองหลวงตี้ชิวอินหลิวเฟิงก็ได้ร่วมมือกับตระกูลโหย่วฮู่ ตระกูลโหย่วหนานและตระกูลเจินสวินที่ซ่อนตัวอย่างลับๆ รวมถึงกำลังโยวตูที่แต่เดิมซ่อนตัวอยู่ในเมืองหลวงเปิดฉากถล่มราชสำนัก!“ท่านเจ้าสำนัก! ประตูทิศตะวันออกถูกโจมตี!”“ท่านเจ้าสำนัก! ประตูทางทิศตะวันตกก็ถูกโจมตีแล้ว!”“ท่านเจ้าสำนัก! ประตูทางทิศใต้ก็จบแล้ว!”…สารจากทหารรายงานถึงกู้ปิ่นคุงและเจ้าสำนักสี่ท่านอย่างต่อเนื่อง ทำให้สีหน้าพวกเขาย ่าแย่ยิ่งนัก พวกเขารู้ดีว่าเอาไม่อยู่แล้ว“อมิตาพุทธ เจ้าสำนักกู้รีบพาฝ่าบาทออกจากราชสำนัก ข้าและเจ้าสำนักนิรนามและเจ้าสำนักชิงเหลียนจะรั้งเป็นด่านสุดท้ายไว้ให้เอง” เจ้าสำนักพุทธะกล่าว
เจ้าสำนักนิรนาม