นางและหรงอี้ในขณะเดียวกัน…มหาเทพมารซิมบาที่ปีนออกมาจากขุมนรกแห่งความมืดก็จำเยี่ยนอวี๋ได้ “ปฐมราชินี เจ้าจริงๆ ด้วย”“สบายดีหรือ” เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ว่าอันที่จริงสภาพของสุดยอดเทพมารในตำนานนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่าในอดีตนัก“เช่นกัน” ในขณะที่มหาเทพมารซิมบาตอบ มันก็กลายร่างจากอสูรที่มีแต่ดวงตาวิเศษเป็นชายร่างใหญ่หน้าตาบิดเบี้ยวผิดรูป ทำเอาเยี่ยนอวี๋รู้สึกขยะแขยงจนจำเป็นต้องพูดว่า “เจ้าใช้ร่างเดิมสู้เถอะ”
“เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ ถือเสียว่าเป็นการให้เกียรติเจ้า ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะตกต ่าเหมือนข้า” มหาเทพมารซิมบาดูออกว่าสภาพของเยี่ยนอวี๋ดีไม่ถึงครึ่งหนึ่งของอดีตด้วยซ ้า ย ่าแย่กว่าเขาเสียอีก“จัดการเจ้า แค่นี้ก็พอแล้ว” เยี่ยนอวี๋ตอบมหาอสุรเทพซิมบา “…”เขาไม่ชอบสนทนากับปฐมราชินีคนนี้เลยแต่จะทำอย่างไรได้ วันนี้เขาต้องคุยกับนางสักเล็กน้อย เขาจึงเปลี่ยนเรื่องคุยว่า “ปฐมราชินี แม้ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีความสัมพันธ์เช่นไรกับชายที่ขนานนามตนเป็นจักรพรรดิอสูรคนนี้ แต่เจ้าเป็นเทพผู้สร้างโลก เป็นปรปักษ์กับเผ่ามารของข้าตั้งแต่ไหนแต่ไรมา เจ้าไม่กำจัดเขาเสียแต่ต้นจะเป็นหายนะไม่สิ้นสุด ข้าขอเสนอแผนการให้เจ้า เรามาร่วมมือกันกำจัดเขาตอนนี้เสีย! ข้าจะได้ถือโอกาสฟื้นฟูพลังของตนเอง ส่วนเจ้าก็ยิ่งไม่ต้องเป็นห่วงว่าแดนมืดวิญญาณอสูรจะมีจักรพรรดิอสูรที่เจ้าควบคุมไม่ได้ ว่าอย่างไร”เมื่อเขาพูดเสร็จ เยี่ยนอวี๋ยังไม่ทันตอบ เด็กน้อยก็
