อีกครั้ง เห็นได้ชัดว่ากำลังเร่งเร้าพวกมัน!“เอ่อ…” ครานี้ตี้อั้นเข้าใจแล้ว มันจึงรู้สึกเห็นอกเห็นใจเหล่ามหาอสุรกาย “แม้ร่างอ่อนโยนจะกลายเป็นจักรพรรดิอสูรแล้ว เขาก็ยังจำสองแม่ลูกนี้ได้! อีกทั้งเขายังอนุญาตให้เทพธิดาจัดการมหาอสุรกายกระทั่งฆ่ามหาอสุรกาย แต่ไม่ยอมให้พวกมัน ‘รังแก’ เทพธิดา แต่เขาก็ต้องการให้เหล่ามหาอสุรกายช่วยทำลายยันต์เหล่านี้?!”“เป็นคำตอบที่ถูกต้อง แต่ไม่มีรางวัลให้หรอกนะ!” ลูกไก่สีเหลืองให้รางวัลความฉลาดของตี้อั้น “พ่อข้าเก่งเช่นนี้เอง!”“ไม่! พ่อ เป่า!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าคิดว่าไม่ใช่พ่อตัวปลอมช่วยแม่ แต่เป็นพ่อรูปงามที่ช่วย!
ทว่าลูกไก่สีเหลืองไม่โต้เถียงเรื่องนี้ มันกำลังบินวนรอบๆ เด็กน้อยด้วยความสนอกสนใจ “ไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่า ค้อนเมื่อครู่นี้สุดยอดไปเลย! นายท่านน้อย ท่านทำได้อย่างไรกัน”“อ้อใช่!” ตี้อั้นเองก็เคลื่อนดวงตาสีแดงที่ตกตะลึงของตนไปมองเด็กน้อยผู้น่ารักน่าชัง ฝ่ายหลังกลับงงงันเช่นกัน “ก็ เขวี้ยงออกไป!”“เขวี้ยงออกไปก็พอ?” ตี้อั้นอิจฉา “ใช้กันง่ายๆ เช่นนี้เลยหรือ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความภาคภูมิ “แน่นอน!เหมือนพ่อ!”“ข้าขอเล่นสักหน่อยได้หรือไม่” ลูกไก่สีเหลืองก็อิจฉา “ต่อไปข้าจะมีหรือไม่”เยี่ยนเสี่ยวเป่าสั่นศีรษะ “ไม่ได้แล้ว เป่าหิวแล้ว เจ้าเป็นไก่ ไม่มีแน่นอน”“ทำไมเล่า นั่นก็พ่อข้าเช่นกันนะ!” ลูกไก่สีเหลืองอยากได้ค้อนอันจิ๋วสุดแจ๋วแบบนี้แต่เยี่
