มมืดจะไร้ขอบเขต แต่ทางเข้ามีเพียงหนึ่ง นั่นก็คือใต้พระจันทร์สีเลือด ในหุบเขาปีศาจซึ่งก็คือตำแหน่งข้างหลังของวังจักรพรรดิแห่งนี้ หรือบางทีเขาอาจจะผนึกทางเข้าไว้ตั้งแต่ที่พวกเขาลงมาแล้ว แต่นางกลับไม่รู้ตัวเลย?“จิ๊บๆ” ลูกไก่สีเหลืองถามอย่างเป็นกังวล “นายท่านเป็นอะไรหรือไม่ขอรับ”เยี่ยนอวี๋สั่นศีรษะ “ไม่หรอก” ดูจากสภาพตอนนี้ของต้าซือมิ่งแล้วราวกับว่าทุกอย่างยังคงปกติดี ถึงแม้เขาจะสูญเสียพลังไปมากก็ตาม แต่เขาสามารถดูดกลืนพลังของขุมนรกแห่งความมืดได้ ดังนั้นแม้เขาจะสูญเสียพลังไปมาก แต่พลังเติมเต็มของเขาไม่มีปัญหาตอนนี้สิ่งที่นางสงสัยคือ ‘ค่ายกล’ ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาราวกับ
กลายเป็นภาษาโบราณแน่นหนาจะสามารถเรียก ‘ต้าซือมิ่ง’ คนนั้นที่ผสานรวมกับขุมนรกแห่งความมืดออกมาได้จริงๆ หรือเยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่มีความคิดเห็นใดๆ ในเรื่องนี้ เขายังคงนอนหลับปุ๋ยและยังดูดปากตัวเองเป็นครั้งคราว ราวกับฝันว่ากำลังกินขนมอยู่แต่แล้ว…วิ้ง!แสงสีแดงนับไม่ถ้วนผสานรวมเป็นหนึ่ง! ขุมนรกแห่งความมืดทั้งขุมพลันกลายเป็นขุมนรกสีแดง“อ้ะเนะ!”เด็กน้อยสะดุ้งตื่นจากความฝันทันที เขากอดคอท่านแม่ของเขาไว้แน่นด้วยสัญชาติญาณเพราะเขาได้กลิ่นอายของ พ่อ ‘ตัวปลอม’อันเข้มข้นคนนั้นแล้ว! “พ่อปลอม! ร้าย อย่ามา!”“เสี่ยวเป่าไม่กลัว” เยี่ยนอวี๋ที่คิดว่าเด็กน้อยฝันร้ายก็ลูบหลังเด็กน้อยเบาๆ และคอยจับตามองต้าซือมิ่งที่แทบจะถูกลวดลายอักษรศักดิ์สิทธิ์
