เสียงที่ดังออกมาจากปีศาจแฝงฝันแปรเปลี่ยนไปชัดเจน! ดวงตาที่แต่เดิมแดงใสของนางก็เต็มไปด้วยประกายแสงแห่งความโหดเหี้ยมกรร!ตามมาด้วยเสียงคำรามก้อง นางปล่อยพลังออกมาในทันใดกลุ่มของเยี่ยนอวี๋สะเทือนจนลอยกระเด็นออกไป! ยันต์สีทองม่วงนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากขุมนรกมืดมิดที่อยู่ไกลออกไป เห็นได้ชัดว่า‘ต้าซือมิ่ง’ คนนั้นลงมือแล้ว…“จิ๊บ!”“อ้ะเนะ!”“ไม่นะ…”ลูกไก่สีเหลือง เยี่ยนเสี่ยวเป่าและตี้อั้นอุทานขึ้นแทบจะในเวลาเดียวกัน พร้อมกันนั้นพวกเขาก็จมหายเข้าไปในความมืดมิดอย่างไร้ร่องรอยเมื่อคิเมียราและพิกซีมาถึง พวกมันก็เห็นเพียงปีศาจแฝงฝันที่สลบไสลไป มารสองตนแสดงอาการตระหนก พิกซีพูดอย่างเหลือเชื่อว่า “ปีศาจแฝงฝันล่วงเกินฝ่าบาทหรือ”
“ใช่แน่ๆ” คิเมียราตอบเสียงทุ้มเสร็จก็จับปีศาจแฝงฝันขึ้นมา “ข้าส่งนางกลับวังก่อน จะได้ไปจัดการตัวไร้ประโยชน์พวกนั้นด้วย เจ้าเฝ้าไปก่อน”“ได้” พิกซีตอบ มันก็รู้ว่าเจ้าพวกโง่เขลาที่อยู่ข้างนอกทำเกินไปแล้ว ต้องห้ามพวกมันไว้เสียหน่อย มิเช่นนั้นพวกมันคงสู้จนไส้ไหลออกมาแน่ๆในความเป็นจริง มหาอสูรเหล่านั้นก็สู้กันจนไส้ไหลออกมาแล้วจริงๆ โดยเฉพาะจอมมารนรกสามสี่ตนนั่น พวกมันสู้กับเมาโรอย่างดุเดือด เพราะการยุยงของปีศาจแฝงฝันสองตนนั้นเสียงฟ้าร้องในวังจักรพรรดิอสูรดังขึ้นรอบทิศอย่างต่อเนื่อง ทำให้เมืองทั้งเมืองได้รับผลกระทบไปด้วย อสูรในบริเวณนั้นต่างตกใจกลัวจนตัวสั่นหากมิใช่เช่นนี้ คิเมียราก
