็คงไม่สนใจแล้ว มันและพิกซีรวมถึงปีศาจแฝงฝัน ในฐานะที่พวกมันเป็นจอมมารที่ทรงพลังที่สุดในแดนมืดคงไม่สนใจที่จะอยู่ร่วมกับอสูรน้อยเหล่านั้นด้วยซ ้าภารกิจของพวกมันคือการเฝ้าขุมนรกมืดมนและฟื้นคืนพลังสายเลือดมาโดยตลอด วันหนึ่งเมื่อพวกเขาทำลายพันธนาการและออกจากแดนมืดวิญญาณอสูรได้ เรื่องที่เหลือก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาแล้ว…
และในขณะเดียวกัน ชั่วขณะที่ปีศาจแฝงฝันจู่โจมกะทันหันนั้น…วิ้ง!ต้าซือมิ่งก็แผ่แสงสีม่วงเจิดจ้าออกมาคลุมภรรยา เด็กน้อยรวมถึงลูกไก่และตี้อั้นไว้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ตกลงไปในขุมนรกจริงๆลูกไก่สีเหลืองถอนหายใจโล่งอก “เมื่อครู่ทำเอาข้าตกใจหมดเลย”“ขี้ขลาด” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพูด ข้าไม่เห็นกลัวเลยลูกไก่กลับไม่สนใจว่าถูกเด็กน้อยว่าเป็นตัวขี้ขลาด มันยังร้องจิ๊บๆ พลางบินอยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋ “เจ้านาย ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหนหรือขอรับ”“ขุมนรก” เยี่ยนอวี๋มั่นใจมาก แต่นางไม่ค่อยเข้าใจ นางจึงหันไปถามชายที่โอบนางไว้ “ ‘เจ้า’ คนนั้นกลัวเจ้ามากมิใช่หรือ ทำไมจู่ๆดึงเจ้าลงมาเล่า”“เพราะว่าเขาพ้นจากพันธนาการแล้ว อาจจะคิดว่าน่าจะสู้กับข้าได้แล้ว” หรงอี้ตอบด้วยน ้าเสียงสงบนิ่ง แต่สิ่งที่เขาพูดกลับทำให้เยี่ยนอวี๋ตื่นตระหนก “พ้นจากพันธนาการแล้ว!?”“อืม” หรงอี้พาทุกคนดำดิ่งลงไปพลางสำรวจไปรอบทิศ เขารู้ดีว่า ‘เขา’ ที่ ‘เป็นอิสระ’ แล้วคนนั้น ปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ
เยี่ยนอวี๋ตระหนก “เช่นนั้น เจ้า…”ชู่ หรงอี้ป
