ลอบพลางจูบภรรยาเบาๆ ทีหนึ่งเพื่อให้นางหยุดพูดเยี่ยนอวี๋เม้มปาก ใบหูแดงระเรื่อ นางปิดปากเงียบแล้วและยังซบอกของหรงอี้อย่างเชื่อฟังเมื่อเด็กน้อยได้ยินท่านพ่อบอกให้เงียบ เขาก็ปิดปากน้อยๆ ของตนไม่กล้าพูดอะไรเช่นกันลูกไก่และตี้อั้นเองก็รู้งานมาก พวกมันไม่ส่งเสียงใดๆ ออกมาอีกแต่ก็คอยมองไปรอบทิศอย่างกังวลใจ เพราะรู้สึกไม่ปลอดภัยมากแต่พวกเขาดำดิ่งลงไปเป็นเวลาเกือบหนึ่งกึ่งก้านธูปก็ไม่พบว่ามีอะไรผิดปกติ ราวกับว่าขุมนรกแห่งนี้ไม่มีอะไรเลย!? จึงทำให้ตี้อั้นอดพูดไม่ได้ว่า “นี่คือขุมนรกมืดมิดจริงๆ หรือ”ทำไมไม่เหมือนกับในตำราที่บันทึกไว้เลย! ขุมนรกแห่งความมืดไม่ใช่ว่ามีอสูรมากมายหรือ มีบางตนยังเป็นมหาอสุรกายที่น่ากลัวกว่าจอมมารสวรรค์ด้วยเพียงแต่ว่าพวกมันต้องการพลังมืดจำนวนมากเพื่อเอาชีวิตรอดดังนั้นจึงไม่สามารถออกจากขุมนรกแห่งความมืดได้ แต่แล้ว…“จิ๊บ!”
ลูกไก่สัมผัสถึงอันตราย มันรีบมุดเข้าไปในอ้อมอกของเยี่ยนเสี่ยวเป่า ฝ่ายหลังก็กอดมันไว้และยังลูบมันเบาๆ บอกมันว่าอย่ากลัวท่าทางเหมือนพี่ชายที่กำลังดูแลน้อง…ต้าซือมิ่งพลันรู้สึกว่าท่าทางของเจ้าตัวน้อยสองคนนี้ดูอย่างไรก็รู้สึกแปลก เป็นพี่น้องเช่นนี้จะดีหรือ คนที่ไม่รู้อาจจะคิดว่าลูกของเขาเป็นลูกไก่ที่แปลงร่างเป็นคนแล้วทว่าเยี่ยนอวี๋ในครานี้ก็มองเข้าไปในก้นลึกของขุมนรกแห่งความมืดด้วยตาทิพย์ของนาง นางเห็นแสงสีแดงระยิบระยับอยู่เลือนราง“นั่นมัน…”“คงจะอยู่ตร
