ๆๆ…” ปีศาจแฝงฝันสองตนหัวเราะขึ้นพร้อมกัน ในขณะเดียวกันก็บินไปข้างลูกไก่ ฝ่ายหลังก็ไม่ได้ถอยหลัง มันเอาแต่จ้องพวกมัน “พวกเจ้าออกไปซะ! อย่ามาขวางทางข้าไปหาพ่อ!”
ปีศาจแฝงฝันสองตนสะดุ้งอย่างเห็นได้ชัด เพราะว่าพวกมันก็สัมผัสถึงกลิ่นอายจักรพรรดิอสูรจากตัวลูกไก่แล้วเช่นกัน ถึงแม้จะไม่เข้มข้นเหมือนจักรพรรดิอสูร แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกมันเกิดความหวาดกลัวได้แล้วแต่ว่า…“คิกๆ ไอ้ตัวน้อย เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าพ่อเจ้าคือจักรพรรดิอสูร”“นั่นน่ะสิ เท่าที่พวกข้ารู้ ฝ่าบาทไม่เคยบอกว่าท่านมีลูก”เมื่อปีศาจแฝงฝันสองตนคิดถึงฝ่าบาทไร้เทียมทานจักรพรรดิอสูรผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้น รอบกายของพวกนางก็เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์!ซึ่งเป็นกลิ่นอายเย้ายวนของปีศาจแฝงฝันแต่แล้ว…“พวกเจ้าน่ะหรือ อยากจะมีลูกให้พ่อของข้า? ฝันไปเถอะ!” ลูกไก่มองความคิดของปีศาจแฝงฝันสองตนได้ทะลุปรุโปร่ง พูดด้วยน ้าเสียงดูถูกปีศาจแฝงฝันสองตนสีหน้าพลันเปลี่ยน เมาโรพ่นหัวเราะออกมา“ไอ้ตัวน้อยจะมาจากไหนก็ช่าง แต่สายตามันเฉียบขาดจริงๆ”และเมื่อเทียบกับเมาโรที่เอาแต่ปราชดปราชันแล้ว จอมมารนรกพูดตรงไปตรงมามากกว่า “ได้ยินหรือยัง นังร่าน! พวกเจ้ายังคิดจะ
หลอกล่อจักรพรรดิอสูรหรือ มาหลอกล่อข้าดีกว่า ข้าย่อมทำให้พวกเจ้าสองพี่น้องสมปรารถนา”“ฮ่าๆๆๆ…” จอมมารสามสี่ตนหัวเราะเสียงดังเห็นได้ว่าจอมมารเหล่านี้แม้จะยอมจำนนอยู่ภายใต้จักรพรรดิอสูร แต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม
