่านวังจักรพรรดิอสูรแล้ว อีกเพียงไม่นานก็จะเข้าเขตขุมนรกมืดมนแล้ว จู่ๆ เยี่ยนอวี๋ก็พูดขึ้นว่า “หยุด!หยุดก่อน”“หา?” แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องหยุด แต่ตี้อั้นก็หยุดแต่โดยดีมันถามขึ้นว่า “ทำไมหรือ”เยี่ยนอวี๋อุ้มเด็กน้อยลุกขึ้นยืน สายตาของนางมองไปที่ม่านหมอกสีเลือดที่อยู่ข้างหน้า นางเห็นทางเดินทางหนึ่งราวกับขุมนรกผ่านม่านหมอกสีเลือด และเขี้ยวแหลมคมสูงตระหง่านที่อยู่ไกลออกไป!ในขณะเดียวกัน…วิ้ง!ครืนๆ…ขณะที่พื้นดินเคลื่อนไหว อสูรขนาดใหญ่ก็คลานเข้าใกล้พวกเขาก่อนจะกระโดดขึ้นกลางอากาศ! ทำเอาตี้อั้นตกใจจนถอยหลัง“คิเมียรา” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว นางจำได้ว่าสัตว์ประหลาดที่มีศีรษะเป็นสิงโต มีลำตัวเป็นแกะ และมีหางเป็นงู คือคิเมียรา เทพมารแห่งศึกสงคราม หนึ่งในสิบสองเทพมาร อีกทั้งเมื่อเทียบกับคิเมียราในครานั้นแล้ว แม้ตัวที่อยู่ตรงหน้าจะดูด้อยกว่ามาก แต่มันกลับมีศักยภาพมหาศาล! เหมือนกับว่ามันจะเป็นกรรมพันธุ์ย้อนรุ่น ซึ่งหมายความ
ว่าคิเมียราตนนี้มีความสามารถระดับเดียวกับคิเมียราอดีตเทพมารแห่งสงครามทว่าไม่เพียงเท่านี้…กรร!เสียงคำรามอสูรอันหนักแน่นดังขึ้นจากด้านข้างของเยี่ยนอวี๋เสียงของมันไม่ดังนัก แต่กลิ่นอายของมันทำให้เยี่ยนอวี๋ต้องเหลือบมอง ทำให้นางเห็นพิกซีตัวสีเขียวขนาดไม่ใหญ่นัก แต่กลับมีปีกหลากสี มันมีดวงตากลมโตและมีเขาหนึ่งเขาอยู่บนศีรษะ“อ้ะเนะ!?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าละลายไปกับความน่ารักของมัน เขารู้สึกม