จ้าพ่อ’ คืออะไร ทว่าลูกไก่สีเหลืองก็ถูกหรงอี้จับไปอีกครั้ง “ข้ามิใช่เจ้าพ่อของเจ้า”“นั่นคืออะไรหรือ” ลูกไก่สีเหลืองไม่เข้าใจเยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับกล่าวอย่างเดือดดาล “เจ้าเลว!” แย่งแม่ข้าแล้วยังจะแย่งพ่อข้าอีก “ไม่ เล่นกับ เจ้า!”เมื่อพูดเสร็จ เด็กน้อยก็มุดเข้าไปในอ้อมอกของท่านแม่อย่างโมโห อ้อนท่านแม่ให้นางปลอบประโลมและกอดเขา“นายท่าน” หรงอี้เอ่ย
ลูกไก่สีเหลืองเองก็ไม่อยากวุ่นวาย “นายท่านก็นายท่าน” ที่สำคัญคือไม่กล้าทำตัววุ่นวายทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่าจดบัญชีไว้แล้ว ดังนั้นเมื่อลูกไก่สีเหลืองถูกปล่อย มันก็ไปเล่นกับเยี่ยนเสี่ยวเป่าอีกครั้ง เด็กน้อยก็งอนมันแล้วและยังงอนแบบง้ออย่างไรก็ไม่หายด้วยลูกไก่สีเหลืองก็ถามเด็กน้อยอย่างไร้ศักดิ์ศรีว่า “งั้นข้าเรียกเจ้าว่านายท่านน้อยดีหรือไม่”เมื่อได้ยินดังนั้น เด็กน้อยก็เหล่ตามองลูกไก่สีเหลือง“นายท่านน้อย! นายท่านน้อย…” ลูกไก่สีเหลืองเรียกไม่หยุดและยังจิกขาน้อยๆ ของเด็กน้อยเบาๆด้วยเยี่ยนเสี่ยวเป่าเตะมันออกไป “เจ้าเลว!”แต่เยี่ยนอวี๋ดูออกว่าเด็กน้อยให้อภัยลูกไก่ตัวนี้แล้ว ยิ่งเมื่อลูกไก่พูดอย่างฉลาดว่า “ข้าเพิ่งฟักออกมา ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันนี่! เจ้านายและนายท่านหน้าตาดีเช่นนี้ก็ควรจะเรียกพ่อแม่มิใช่หรือ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินดังนั้นก็คิดว่ามันพูดได้สมเหตุสมผลจริงๆ!เด็กน้อยจึงพูดกับลูกไก่สีเหลืองว่า “งามที่สุด! คือ พ่อ แม่เป่า!”“รู้แล้ว จิ๊บ!” ลูกไก่สีเหลื
