ำลังทำลายผนึกแล้ว”“ต้องการทำลายผนึกก่อนที่เจ้าจะ ‘เร่งเดินทาง’ ไปถึงเพื่อต่อสู้กับเจ้าหรือ” เยี่ยนอวี๋ถามด้วยน ้าเสียงเคร่งขรึม นางกังวลว่าความเป็นไปได้นี้อาจจะเกิดขึ้นได้ เพราะว่านั่นจะหมายถึงหรงอี้ต้องสู้กับ‘ตนเอง’! นี่ไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์แต่อย่างใดทว่าเห็นได้ชัดว่าหรงอี้ไม่สนใจ “หาก ‘เขา’ สู้กับข้าได้ก็คงเป็นเรื่องดี”“เจ้าคิดว่าเขาทำลายผนึกเพื่อหนีหรือ” เยี่ยนอวี๋ถามอย่างประหลาดใจ นางคิดว่าความเป็นไปได้เช่นนี้ไม่สูง ‘ต้าซือมิ่ง’ คนนั้นทำทุกอย่างเพียงเพื่อหนีต้าซือมิ่งคนนี้หรือ“เป็นไปได้ห้าส่วน” ขณะที่หรงอี้ตอบ เขาก็นั่งขัดสมาธิและหลับตาลง เห็นได้ชัดว่าจะจับ ‘เขา’ คนนั้นไว้ เพราะว่าถึงแม้จะมีความเป็นไปได้เพียงครึ่งหนึ่ง เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้ ‘เขา’ คนนั้นหนีไปอีกแล้ว!เขายอมต่อสู้กับ ‘ตนเอง’ อีกคนหนึ่ง เขาไม่ยอมให้ร่างพลังที่มีหน้าตาเหมือนตนเองลอยนวลไปเช่นนี้ มิหนำซ ้า ‘ตนเอง’ คนนี้ยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีความทรงจำในค ่าคืนนั้น ถึงอย่างไรเขาก็ไม่
ยอมปล่อยให้ ‘เขา’ หนีไปได้แน่ ครานี้เองลมปราณสีขาวบริสุทธิ์ไหลออกมาจากระหว่างคิ้วของหรงอี้ เขาเรียกหรงอี้ตัวน้อยตัวนั้นออกมาอีกครั้ง“!” เยี่ยนอวี๋ตาเป็นประกาย นางยกมือขึ้นทำท่าจะไปจับอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ เสียดายที่ต้าซือมิ่ง ‘ป้องกัน’ ไว้แต่แรกแล้ว เขาส่ง ‘หรงอี้ตัวน้อย’ ออกไปอย่างรวดเร็วแล้วเพียงลมหายใจเดียว…วิ้ง!หรงอี้ตัวน้อยที่หายเข
