่รู้ว่าตนเองคือจักรพรรดิอสูรน้อยมิได้ตอบ มันยังคงบินอย่างดีอกดีใจ! ด้วยท่าทางเช่นนี้คงพอจะเดาได้ว่ามันเองก็เพิ่งพบว่าตนเองมีความสามารถเช่นนี้แต่เยี่ยนอวี๋กลับสงสัยเรื่องหนึ่ง “เจ้าลูกเจี๊ยบ เหตุใดเจ้าจึงเลือกทางขวา”“จิ๊บๆ!” ลูกไก่สีเหลืองที่ถูกถามก็บอกว่า “ชอบ!”ตี้อั้น “…”ก็ได้ ลูกน้องไม่เข้าใจความคิดของลูกพี่หรอก ไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว! ขอเพียงจักรพรรดิอสูรพาทุกคนออกไปได้อย่างปลอดภัยเช่นนี้ก็พอในความเป็นจริงแล้ว ลูกไก่สีเหลืองเจ๋งมากจริงๆ เมื่อมันสลายของเหลวโกลาหลแล้ว เสียงพายุหมุนก็อยู่ข้างหลังพวกเขาแล้วตี้อั้นหันไปมองพื้นที่ที่ ‘ผืนดินถูกโค่น’ ทั้งผืน มันโหมซัดภูเขาใกล้เคียงลูกหนึ่งจนเกิดเสียงฟ้าร้องและพายุหมุนมหึมาในมิติ จนมันได้แต่ทอดถอนใจ ‘เหลือเชื่อ…’ตี้อั้นเชื่อว่าหากพายุหมุนระลอกนี้คือจอมมาร มันคงช่วยอะไรไม่ได้ โชคดีที่ทิศทางที่พายุหมุนลูกนี้เคลื่อนตัวไปไม่ใช่เมืองหลวงจักรพรรดิอสูร มิเช่นนั้นเมืองหลวงจักรพรรดิอสูรที่เพิ่งสร้างเสร็จคงถูกทำลาย ทว่า…
“ในเมื่อไม่เป็นอะไรแล้ว ข้าขอลาไปก่อน!” ตี้อั้นคิดว่าไม่ควรอยู่กับคนกลุ่มนี้แล้ว รีบออกห่างจะดีกว่า “อย่ามีโอกาสพบกันอีกเลย!”เมื่อพูดจบ ตี้อั้นก็หายตัวไปทันที!แต่แล้ว…“จิ๊บ!”ลูกไก่สีเหลืองจับมันกลับมาด้วยเท้าของมันตี้อั้น “…”มันอยากจะร้องไห้แล้ว “จักรพรรดิอสูรน้อย ท่านจะทำอะไรน่ะ”“พาพวกข้าคลานไป!” ลูกไก่สีเหลืองพูด มันเคยชินกับการนั
